Día da resistencia indíxena

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Aspecto do "Monumento a Colón no Golfo Triste" en Caracas, despois de que a estatua fose derrubada o 12 de outubro de 2004.

O Día da Resistencia Indíxena é unha festividade oficial celebrada o 12 de outubro en Nicaragua, Venezuela e Navarra.[1] Que coincide co Día da Raza ou Día da Hispanidade que se celebra noutros países de América e co Día da Festa Nacional, en España (Día do Pilar en Zaragoza).

Países[editar | editar a fonte]

Guatemala[editar | editar a fonte]

Guatemala tamén celebra o día da Resistencia dos Pobos Indíxenas.[2][3]

Arxentina[editar | editar a fonte]

Existiu en 2004 un proxecto para converter o día doce de outubro en "Día da Resistencia Indíxena", aínda que non prosperou.[4]

Contramarcha do doce de outubro de 2012 en Buenos Aires.

Nicaragua[editar | editar a fonte]

O 12 de outubro Nicaragua conmemora o "Día da Resistencia Indíxena, Negra e Popular",[5] unha data na que o país, de natureza multiétnica, lembra o inicio da loita dos Pobos Orixinarios contra a dominación colonial e a reivindicación dos seus dereitos ancestrais.

A xornada era anteriormente celebrada como "Día da Raza" e posteriormente "Día da Hispanidade", pero en outubro de 2007 o Ministerio de Educación (MINED) acordou denominalo oficialmente "Día da Resistencia Indíxena, Negra e Popular" como parte das políticas de inclusión e restitución de dereitos dos Pobos Orixinarios e a Rica Herdanza Cultural que legaron á nacionalidade Nicaragüense.[6]

Para conmemorar a data, tradicionalmente realízanse diversos eventos como demostracións musicais, feiras, bailes, declamaciones e degustacións gastronómicas de pratos e bebidas típicas a base de millo ("de masa de millo fixeron ao home" -di O Popol Vuh libro da Cultura maya), que teñen como obxectivo manter vivo o patrimonio cultural destes pobos.

En Nicaragua hai claramente definidos dez grupos étnicos, cuxa herdanza xunto a encontros e desencontros deu orixe a un pobo pintoresco, alegre e creativo en sentido xeral.

O Estado nicaragüense recoñece a existencia dos pobos indíxenas, que gozan dos dereitos e garantías consignados na Constitución, e no especial os de manter e desenvolver a súa identidade e cultura.

Así mesmo, a ter as súas propias maneiras de organización social e administrar os seus asuntos locais, así como manter as formas comunais das súas terras e o goce, uso e goce das mesmas, todo de conformidade coa lei.

Venezuela[editar | editar a fonte]

A festividade orixinalmente conmemoraba o descubrimento de América nas viaxes de Cristóbal Colón, e foi declarada durante o goberno de Juan Vicente Gómez como festividade nacional baixo a denominación de "Día da Raza". Pero este feito non era do agrado dalgúns políticos e pensadores da esquerda venezolana, que consideraban que a festividade exaltaba o colonialismo en detrimento de a cultura e valores dos indíxenas Amerindios.

A nova festividade proclamouse para conmemorar a resistencia dos nativos americanos contra os conquistadores. Foi decretada de tal modo polo presidente Hugo Chávez e sancionada pola Asemblea Nacional de Venezuela como festividade no decreto 2028, con data do 12 de outubro de 2002.

Dous anos despois do decreto, durante a segunda celebración do “Día da resistencia indíxena” orixinouse unha soada controversia que involucrou a varias organizacións próximas ao goberno de Hugo Chávez, debido á derriba dunha estatua de Cristóbal Colón na Praza Venezuela de Caracas.[7][8]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]