Ceiba de luz

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ceiba de Luz
Autor/a Manuel Lourenzo González
Cuberta Antonio Seijas
Orixe Galicia Galicia
Lingua Galega
Colección Fóra de Xogo
Xénero(s) novela de aventuras
Editorial Edicións Xerais de Galicia
Data de pub. 2017
Páxinas 344
ISBN ISBN 978-84-9121-276-8

Ceiba de Luz é unha novela de aventuras de Manuel Lourenzo González galardoada co Premio Jules Verne e publicada en 2017 na Colección Fóra de Xogo de Edicións Xerais de Galicia.

Ceiba de Luz é unha novela que encaixa no canon do relato de aventuras no eido da experiencia científica [1]

Título[editar | editar a fonte]

O título alude á ceiba[2], árbore “considerada sagrada en moitas culturas daquela rexión de América do Sur” [3], tamén chamada “árbore da lupuna” en Perú[4].

Trama[editar | editar a fonte]

A facultade de Xeografía da Universidade de Salamanca en colaboración coa Universidade pública de Lima organiza unha expedición á Amazonía peruana despois de estudar unha pequena figura humana en crequenas que estaba á venda nunha tenda de antigüidades salmantina. Resultou ser de ouro macizo con elementos comúns a varias culturas precolombinas e con inscricións en alfabeto xeroglífico nas que se describía de xeito metafórico unha localización xeográfica que axiña identificaron como Eldorado.

Logo de dous anos de estudos e preparativos, comeza a expedición, formada por dezaoito membros de procedencia e estudos moi dispares comandados por Sandra Olivares, doutora en Arqueoloxía e profesora axudante de Historia Antiga na Universidade de Salamanca.

Unha vez que os helicópteros militares peruanos os deixan en Taliuca, comeza a verdadeira aventura:

teremos entre cento cincuenta e douscentos quilómetros de selva para cruzar, selva virxe, onde nunca entrou o home civilizado[5]

.

Durante dous meses sufrirán todo tipo de dificultades para abrirse paso a través desa selva tropical. O clima quente e húmido, o cansazo físico e a convivencia dun grupo tan numeroso e con expectativas moi diferentes dará pé a relacións persoais conflitivas: amizades, odios, desconfianzas, amores, que se unirán aos atrancos propios dunha viaxe tan extrema: aparatos electrónicos que non funcionan e os deixan incomunicados, ataque dun puma, descubrimento dunha tribo que ten un comportamento tan pasivo que a denominarán “os pasmóns”… ata que conseguen chegar ao seu destino.

Narración[editar | editar a fonte]

A obra desenvólvese de xeito linear da man dun narrador extradiexético omnisciente e dos diálogos entre os personaxes. Apenas no capítulo segundo hai unha analepse para relatar os dous anos de preparativos da expedición.

Tempo[editar | editar a fonte]

A acción iníciase na terceira semana do mes de maio de 2007[6] e abrangue un período de dous meses[7].

Personaxes[editar | editar a fonte]

Os protagonistas son dezaoito, trece españois e cinco peruanos de formación e ambicións moi diversas e que ao longo da obra irán descubrindo intereses moi diferentes aos que declararan cando foron seleccionados para a expedición.

  • Sandra Olivares é a xefa, profesora de Historia Antiga, casada cun eminente científico, séntese empequenecida ao seu carón, o que a impulsa a dirixir esta viaxe.
  • Héctor Alcalde, alcumado “More” pola marca de cigarros que fuma, é de Madrid, enxeñeiro técnico topógrafo, e o máis vello do grupo, Sandra irao convertendo no seu segundo.
  • Elías Vilagut é biólogo, procede da Universidade Autónoma de Barcelona e axiña mostrará o seu interese pola peruana Yolanda Ormaza.
  • Mariluz Bravo, Rosa Villaleón (as dúas estudantes de Historia), Pablo José Rivas (estudante de Historia da Arte que será o encargado da cociña) e Ramón Hacendado (etnógrafo) son andaluces e xa coincidiran nunha escavación en Mérida.
  • Aurora Teixeiro (médica) e Estefanía Torres (axudante técnica sanitaria) son galegas e parella, circunstancia que ocultaron no seu currículo e que dará lugar a algúns problemas. Estefanía, ademais, mostra unha xenreira extrema polos peruanos, cuxa causa explicará nun determinado momento.
  • María Teresa Senín é de Cuenca, graduada en Historia, con estudos de Epigrafía e Paleografía, é ademais fotógrafa e boa debuxante; será a encargada de facer a crónica da expedición.
  • O historiador rioxano Rubén Sancho, a quen lle poñen o alcume de “lascivo Adonis da selva virxe” anda sempre provocando a María Teresa, que sabe responderlle con enxeño.
  • Bernardo Morena, cántabro, será o encargado de cazar.
  • Fermín Núñez, de Cáceres, é o encargado da informática e o máis novo do grupo.
  • Os peruanos son Sebastián Conde, xeógrafo; Hilario Arroyo, antropólogo; Arístides Huanca, botánico; Gloria Toledo e Yolanda Ormaza, historiadoras e etnógrafas.

Entre Arístides e Yolanda hai un vínculo especial que o resto non consegue romper, ao contrario, irase estreitando ao longo da expedición, o que dará pé a algúns enfrontamentos.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]