Caza furtiva

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Un vendedor de Haliotis coa súa pesca viva, matando ao animal no seu interior.

O furtivismo, ou caza furtiva, é a caza ou a pesca ilegal, en vedado.

Pode ser ilegal debido:

  • A caza ou a pesca fóra da tempada legalmente estabelecida.
  • O furtivo non posúe unha licenza.
  • O adminículo usado é unha arma ilegal para o animal.
  • O animal ou a planta está nun área de restrición.
  • O dereito a cazar ese animal é reclamado por alguén.
  • Os medios usados son ilegais (por exemplo trampas, reflectores para aparvar ou paralizar veados ou lebres ou explosivos para matar peixes).
  • O animal está protexido por leis, ou foi listado como especie en vías de extinción ou ameazada (exemplo Especies ameazadas, Acta de Especies Ameazadas, en inglés nos Estados Unidos)
  • O animal ou a planta foron marcados por un investigador

Estímase que o tráfico de vida silvestre ilegal é polo menos de 10 mil millóns de dólares.

Nótese que só se pode dicir que hai caza furtiva sobre a fauna silvestre. A morte e aprehensión de animais domésticos é furto ou roubo ("abigeato"), non caza furtiva.

O furtivismo vexetal, ou "talla furtiva" tamén crece. Un exemplo prominente é a remoción de ginseng[1] no Parque Nacional das Grandes Montañas Humeantes. Estímase que as plantas secas de ginseng roubado se localizan no "mercado negro" a polo menos entre 450 e 500 dólares o gramo.

Puntos modernos[editar | editar a fonte]

Hai moitas accións nacionais e internacionais tomadas en contra de certas clases de "caza furtiva". A caza de marfil foi prohibida en 1989. As Filipinas teñen máis de 400 especies de animais ameazadas, todas ilegais para cazar.

Sinalando o problema[editar | editar a fonte]

Algunhas organizacións estatais de gardaparques fan uso de "animais robóticos", en áreas de alta visibilidade para situar os cazadores furtivos e arrestalos logo de que lles disparasen a eses "animais".[2]

Terminoloxía moderna[editar | editar a fonte]

Ata polo menos 1990, o termo "furtivismo" usábase ás veces para referirse ao acto de alugar traballadores que xa estaban empregados por outra compañía (especialmente un competidor), orquestrado por un recrutador referido como un "cazador de cabezas".

En 2007, o termo comezou a usarse para significar estar agobiado polos membros familiares.[Cómpre referencia]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]