Catedral de Málaga

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 36°43′12.15″N 4°25′12.43″W / 36.7200417°N 4.4201194°W / 36.7200417; -4.4201194

Catedral de Málaga.

A Catedral da Encarnación de Málaga é unha das xoias renacentistas máis valiosas de España. Está dentro dos límites que marcaba a desaparecida muralla árabe, formando un grande conxunto arquitectónico junto con a cercana Alcazaba e mái o Castelo de Gibralfaro. Foi construida entre 1528 e 1782, seguendo trazas de Diego de Siloé.

Características[editar | editar a fonte]

O interior é de estilo barroco. A basílica, de planta rectangular, está composta por tres naves, sendo a central de maior anchura do mque as laterais, mais son todas iguais en altura. A sillería do coro, obra de Pedro de Mena, é una vistosa obra de arte.

A fachada, polo contrario, é de estilo renacentista e está dividida en dúas alturas. Na de abaixo hai tres arcos e dentro de estes, portas separadas por columnas de mármore. Sobre as portas hai uns medallóns. Os das portas laterais representan os padroeiros de Málaga, San Ciriaco e Santa Paula, meentras o central representa unha escena bíblica. A torre norte érguese até os 84 metros de altura, sendo a segunda catedral máis alta de Andalucía, só superada pola de Sevilla. A torre sur, sen rematar, porque o diñeiro utilizárase para axudar en Ámerica; de aí o sobrenome da Catedral: "La Manquita". Actualmente isto é motivo de polémica, xa que hai quen opinan que debe ser terminada tal e como se proxectaba nos planos orixinais, mentres outra opinión cre que debe deixarse como está.