Bangueses, Verea

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 42°5′56.4″N 08°2′56.7″O / 42.099000, -8.049083

Bangueses
ConcelloVerea[1]
ProvinciaOurense
Poboación108 hab. (2017)
Entidades de poboación2[1]
editar datos en Wikidata ]

San Miguel de Bangueses é unha parroquia do concello de Verea na comarca da Terra de Celanova, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 156 habitantes, deles 76 eran homes e 80 eran mulleres, o que supón unha diminución de 42 habitantes en relación ao ano 2000.

Xeografía[editar | editar a fonte]

Ao oeste o monte Pengache (1.226 m) linda co Concello de Quintela de Leirado. Polo leste linda ca parroquia de Cexo na Corga de Abelleiras (rego).

Patrimonio[editar | editar a fonte]

Plano do forte de Penafroufe, 1649.

Ao suroeste de Bangueses de Abaixo áchanse os restos do Forte do Teso ou Penafroufe, unha fortificación do século XVII.[2]

Lugares e parroquias[editar | editar a fonte]

Lugares de Bangueses[editar | editar a fonte]

Lugares da parroquia de Bangueses no concello de Verea (Ourense)

Bangueses de Abaixo | Bangueses de Arriba

Parroquias de Verea[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Verea

Albos (San Mamede) | Bangueses (San Miguel) | Cexo (Santo Adrao) | Domés (San Martiño) | Gontán (Santo André) | Ourille (San Pedro) | Pitelos (Santa María) | Portela (Santa Baia) | Sanguñedo (San Salvador) | Santa María de Cexo (Santa María) | Verea (Santiago)


Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Decreto 332/1996, do 26 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da Provincia de Orense.
  2. Nieto Muñiz, Eduardo-Breogán (2013). "Penafroufe, un reducto defensivo do século XVII na raia de Bangueses (Verea, Ourense)" (PDF). Lethes. Cadernos culturais do Limia (Xinzo de Limia: Centro de Cultura Popular do Limia) (11): 58–71. ISBN 978-84-937158-5-4. Arquivado (PDF) dende o orixinal o 23 de xullo de 2022. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]