Atlas C

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Atlas C / XSM-65C
Función ICBM de probas.
Tamaño
Altura 25,15 m[1]
Diámetro 3,05[1]
Masa 110.740 kg[1]
Etapas 1[1]
Foguetes asociados
Familia Atlas[1]
Historia de lanzamentos
Estado Retirado[1]
Sitios de lanzamento Cabo Cañaveral[1][2]
Total de lanzamentos 6[1][2]
Fallos 3[1][2]
Voo inaugural 24 de decembro de 1958[1][2]
Último voo 24 de agosto de 1959[1][2]
Aceleradores (Etapa 0) - Atlas MA-2[1]
No aceleradores 1[1]
Diámetro 4,90 m[1]
Masa cheo 3050 kg[1]
Motores 1 XLR-89-5[1]
Pulo 1517,422 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 248 s (a nivel do mar), 282 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 135 s[1]
Propelente Oxíxeno líquido e queroseno[1]
Primeira Etapa - Atlas C[1][2]
Lonxitude 21,9 m[1]
Diámetro 3,05 m[1]
Masa baleiro 3.980 kg[1]
Masa cheo 107.610 kg[1]
Motores 1 XLR-105-5[1]
Pulo 363,218 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 309 s (a nivel do mar), 215 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 240 s[1]
Propelente Oxíxeno líquido e queroseno[1]

Atlas C, tamén coñecido co código XSM-65C, foi un mísil balístico intercontinental de proba pertencente á familia de foguetes Atlas, formada en primeiro lugar por mísiles e máis tarde por foguetes espaciais. Foi a última iteración experimental antes da entrada en produción.[1][2]

Características[editar | editar a fonte]

O Atlas C foi un modelo de probas, sucesor dos Atlas A e Atlas B, que non levaba oxiva funcional. Voou seis veces, con tres fallos, e deu lugar ao primeiro ICBM (mísil balístico intercontinental) despregado nos Estados Unidos. Co tempo o foguete evolucionaría para dar lugar a unha familia de lanzadores espaciais. Foi adicado a verificar os tanques de propelente de grosor mínimo e os sistemas de comunicación e usaba un motor exectable e un motor de sustentación no que se deu en chamar un foguete "de etapa e media". Podía levar unha carga de 70 kg a unha altura de 185 km.[1][2]

Variantes[editar | editar a fonte]

Atlas C Able[editar | editar a fonte]

O Atlas C Able consistía nun Atlas C cun foguete Able como segunda etapa e un Altair como terceira. Só intentou lanzarse unha vez, explotando na rampla de lanzamento durante unha proba de acendido estático o 24 de setembro de 1959.[3][4]

Historial de lanzamentos[editar | editar a fonte]

Voo[1][2] Data[1][2] Rampla de lanzamento[1][2] Carga[1][2] Resultado[1][2] Notas[1][2]
1 24 de decembro de 1958 Cabo Cañaveral LC-12 Oxiva simulada Éxito Primeiro voo.
2 27 de xaneiro de 1959 Cabo Cañaveral LC-12 Oxiva simulada Fallo
3 20 de febreiro de 1959 Cabo Cañaveral LC-12 Oxiva simulada Fallo
4 19 de marzo de 1959 Cabo Cañaveral LC-12 Oxiva simulada Fallo
5 21 de xullo de 1959 Cabo Cañaveral LC-12 Oxiva simulada Éxito
6 24 de agosto de 1959 Cabo Cañaveral LC-12 Oxiva simulada Éxito Último voo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 1,30 1,31 1,32 1,33 1,34 1,35 1,36 1,37 Mark Wade (2018). "Atlas C" (en inglés). Consultado o 18 de xuño de 2018. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 Gunter Dirk Krebs (2018). Gunter's Space Page, ed. "Atlas-C (XSM-65C) ICBM" (en inglés). Consultado o 18 de xuño de 2018. 
  3. Mark Wade (2018). "Atlas C Able" (en inglés). Consultado o 24 de xuño de 2018. 
  4. Gunter Dirk Krebs (2018). Gunter's Space Page, ed. "Atlas-C Able" (en inglés). Consultado o 24 de xuño de 2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]