Arame de Kirschner

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Agullas de Kirschner extraídas tras a fixación dunha fractura de Colles

As agullas de Kirschner (AK) son agullas longas e finas, de punta afiada, esterilizadas, feitas xeralmente de aceiro inoxidable. Son de diversos diámetros e lonxitudes, utilizadas habitualmente en traumatoloxía e ortopedia Colócanse habitualmente con axuda dun motor. Foron introducidas como ferramenta cirúrxica por Martin Kirschner en 1909.

Indicacións[editar | editar a fonte]

As AK teñen múltiples usos. Algúns deles son:

  • Manter fixos fragmentos óseos a través da pel (osteosíntese percutánea).[1]
  • Estabilizar temporalmente unha fixación interna, como una placa de osteosíntese, até a súa fixación definitiva.
  • Realizar unha osteosíntese intramedular (por exemplo no peroné ou o cúbito.
  • Ancorar una tracción transesquelética.

Complicacións[editar | editar a fonte]

  • Infección: sobre todo ao usarse como fixación percutánea de fragmentos óseos, xa que isto implica una comunicación entre a pel e o óso.[1]
  • Rotura das agullas: sobre todo no caso de que a fractura non cure correctamente (pseudoartrose).[2]
  • Migración das AK: En lugar de saír cara á pel, as agullas poden migrar ao interior do corpo.[3]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "K Wire Fixation of Hand Fractures" (PDF) (en inglés). Consultado o 23 de enero de 2015. 
  2. Finsen V, Hofstad M, Haugan H. "A rare complication in scaphoid pseudoarthrosis: intraarticlar migration and breaking of Kirschner wire". Injury 2006;37(9):854–9. 
  3. "Migration of a Kirschner Wire From the Clavicle Into the Intrathoracic Trachea" 88 (2)): 653–654.