Apollo 14

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Apollo program.svg
Apollo 14
Insignia da misión
Insignia da misión
Datos da misión
Misión: Apollo 14
Nome dos módulos: Módulo de mando:
Kitty Hawk
Módulo lunar:
Antares
Rampla de lanzamento: Centro Espacial Kennedy, Florida
LC 39A
Engalaxe: 31 de xaneiro de 1971
21:03:02 UTC
Alunaxe: 3 de febreiro de 1971
09:18:11 UTC
3°38′43.08″ S
17°28′16.90″ W
Fra Mauro
Tempo AEV lunar: 1º: 4 h 47 min 50 s
2º: 4 h 34 min 41 s
Total: 9 h 22 min 31 s
Tempo na superficie da Lúa: 1 d 9 h 30 min 29 s
Cantidade de mostras: 42.28 kg
Amaraxe: 19 de decembro de 1972
21:05:00 UTC
27°01′S 172°39′O / -27.017, -172.650
Duración: 9 d 00 h 01 m 58 s
Número de órbitas lunares: 34
Tempo en órbitas lunares: 2 d 18 h 35 m 39 s
Masa: CSM 29.240 kg;
LM 15.264 kg
Foto da tripulación
E-D: Roosa, Shepard e Mitchell
E-D: Roosa, Shepard e Mitchell
Outras misións
Anterior misión Seguinte misión
Apollo 13 Apollo 15

O Apollo 14 foi a oitava misión tripulada do programa Apollo (denominada oficialmente AS-509), lanzado en dirección á Lúa o 31 de xaneiro de 1971 mediante un foguete do tipo Saturn 5.

Conseguiu aluar co módulo de descenso (LM) bautizado «Antares» na zona de Fra Mauro a 3,7º S 17,5º W levando como tripulantes a Alan B. Shephard e Edgar D. Mitchell, mentres Stuart A. Roosa permanecía no módulo de mando e servizo (CSM), chamado «*Kitti Hawk».

Durante os seus dous EVAs, ou paseos pola superficie da Lúa, (de 4,8 e 4,6 horas de duración, dun total de 33 horas e media de aluaxe), Shepard e Mitchell instalaron unha estación científica, chamada ALSEP, e recolleron 43 kg de rochas e po lunar, empregando o vehículo manual MET, e deixando sobre a superficie lunar un paquete contendo a Biblia en microfilm, así como o primeiro versículo do Xénese en 16 linguas.

Para estudar as características do interior da Lúa, fíxose chocar contra ela a terceira fase do foguete Saturn, para que o impacto fose rexistrado polos Sismógrafos deixados alí polas diferentes misións Apollo, ademais de facer estourar sobre a súa superficie 13 cartuchos de explosivo dun total de 21 previstos. Do estudo das ondas producidas por estas explosións, logrouse coñecer mellor o interior da Lúa. Durante o regreso efectuaron varios experimentos de mesturas no baleiro, conseguindo novos compostos inexistentes anteriormente.

A misión finalizou o día 9 de febreiro tras efectuar un total de 34 órbitas lunares e 216 horas, 1 minuto e 56 segundos de voo.

Anécdotas[editar | editar a fonte]

  • Unha das anécdotas máis curiosas deste voo protagonizouna Alan Shepard ao levar ata a superficie lunar a cabeza dun pau de golf (que ocultou aos técnicos de voo) e coa que golpeou un par de bólas ante os asombrados ollos de medio mundo.
  • A petición do Servizo Forestal dos Estados Unidos, a través de Stuart A. Roosa, que fora bombeiro forestal antes de ingresar nas forzas armadas, incluíuse na súa equipaxe persoal, un colector con 450 sementes de distintas especies de árbores, para estudar posteriormente, ao plantalas na Terra, se o seu desenvolvemento era distinto doutras sementes similares que non abandonasen o planeta (principalmente polas radiacións a que se verían sometidas no espazo). Estas regresaron á Terra e xerminaron con normalidade. No ano 1976, con motivo do Bicentenario dos Estados Unidos, as árbores orixinadas polas devanditas sementes (coñecidos como Árbores da Lúa, ou Moon Trees), foron plantadas, na súa maior parte en chan estadounidense, en institucións públicas como hospitais, centros de investigación, universidades, etc. Algunhas das árbores foron enviadas ao estranxeiro, a lugares tan dispares como Suíza, Brasil, e mesmo unha foi regalada ao Emperador de Xapón Hirohito.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]