Apfelstrudel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Apfelstrudel de masa follada.
Apfelstrudel "estirado".

Apfeltrudel é unha sobremesa tradicional da cociña bávara e austríaca. As orixes desta sobremesa poderían ser da cociña bizantina, armenia ou turca.

Historia[editar | editar a fonte]

O Apfelstrudel servía na antigüidade de sustento para a xente máis humilde. As precedentes deste pastel están, probablemente, no árabe e armenio Baklava. A receita pode ter chegado cos soldados cazares do Imperio otomán que, logo da conquista de Bizancio no ano 1453 dirixíronse atravesando os Balcáns cara Viena. A cociña vienesa adoptou este prato e o perfeccionou até chegar a ser o que coñecemos hoxe en día. O éxito desta sobremesa fixo que posteriormente a súa receita se volvese popular en todos os países do antigo Imperio austrohúngaro.

Ingredientes[editar | editar a fonte]

Consiste nun rolo de follado recheo de compota de mazá, azucre, canela, uvas pasas e pan relado que unha vez preparado cocíñase no forno. Outros ingredientes inclúen piñóns, noces, ou améndoas reladas. A arte da súa elaboración consiste en facer a pasta do follado o máis fina e elástica dentro do posible. Os mestres pasteleiros austríacos e alemáns sosteñen que para que esta sobremesa estea no seu punto xusto, debería poderse ler un xornal a través dela.

Para cociñar o Apfelstrudel, chégase a escoller as mazás axeitadas para que teñan un bo aroma, unha textura agradable de compota e ao padal un "toque" lixeiramente acedo.

Modo de servir[editar | editar a fonte]

Débese servir recén feito e aínda quente, xeralmente con algo de azucre glas espolvoreado por riba. Normalmente sérvese coa salsa doce de crema aromatizada con vainilla quente; esta salsa sérvese en cuncas de porcelana aparte do strudel e é habitual que nas cafeterías e restaurantes austríacos e alemáns sexa acompañado de xeado de vainilla.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • "Apfelstrudel bis Zanderfilet". JORGENS, Viktor. Deutscher Aerzte-Verlag G, 2003, 128 p. ISBN 3-7691-7086-5de la mercredi

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]