Aló cando os animais falaban... (Fonoteca 92)
| Aló cando os animais falaban... | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Manuel Lourenzo  | |||||||
|
Título
Aló cando os animais falaban... | |||||||
|
Instancia de
| |||||||
|
Xénero
| |||||||
|
Lingua
| |||||||
| Autoría | |||||||
|
Interpretado por
| |||||||
| Publicación | |||||||
|
Distribuidor/a
| |||||||
|
Selo discográfico
| |||||||
|
Formato de distribución
| |||||||
|
Parte da serie
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| Wikidata | |||||||
Aló cando os animais falaban... é un EP que inclúe varios contos adaptados, ós que lle pon voz Manuel Lourenzo,[1] procedentes do libro Contos Populares da Provincia de Lugo, editados polo Centro de Estudos Fingoy e recollidos por mestres de ensino primario dos colexios da provincia de Lugo.[2] É a trixésimo sétima casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de El Correo Gallego.[3]
Argumento
[editar | editar a fonte]Un pastor, estando coas ovellas no monte, atópase de socato cunha treboada tremenda. O pastor, acubillado ó pé dunha pena, sente mentres queda adurmiñado como a pena lle fala, asustado, comeza a contarlle contos ás ovellas para sentir un chisco de acougo.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Catálogo da rede de bibliotecas públicas de Galicia". Notas de título.
- ↑ Arias, Valentín (1972). "Contos populares da provincia de Lugo. Galaxia, Vigo, 1972. 2ª ed.". Grial (Vigo: Galaxia) (40): 249–250. ISSN 0017-4181.
- ↑ "Proxecto Meiga. Portal das bibliotecas de Galicia". Detalle de rexistro.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- VV. AA. (1963). Centro de Estudos Fingoy, ed. Contos populares da provincia de Lugo (1ª ed.). Vigo: Galaxia. p. 382.
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Proxecto Meiga. Aló cando os animais falaban... Portal das bibliotecas de Galicia.
