Técnicas narrativas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

As técnicas narrativas son os diversos procedementos usados polo autor dun texto narrativo para crear o relato:

  • A narración en terceira persoa: mediante a terceira persoa pódense artellar as seguintes perspectivas narrativas:
    • A do autor omnisciente: é aquel que ten un coñecemento total de todo o narrado e por narrar (historia), mesmo os sentimentos máis íntimos dos personaxes. Coñece os acontecementos exteriores e os sentimentos máis íntimos dos personaxes. O narrador é extradiexético.
    • Técnica 'behaviorista' ou do 'campo limitado': ignóranse os datos do acontecer, quedando o autor, por conseguinte, como mero observador da acción narrativa. Esta técnica difire pouco dunha reportaxe. O narrador é extradiexético.
    • Pode ocorrer que o autor se oculte na voz dun personaxe, que asume o papel de narrador testemuña. O narrador conta en terceira persoa o que lle acontece a outros personaxes do relato. O narrador é intradiexético
    1. Enfoque narrativo múltiple: comunícase a acción desde os puntos de vista narrativos de varios personaxes.
  • A narración en segunda persoa: é menos frecuente cas anteriores e é habitual que se combine con outras técnicas narrativas sen se aplicar a unha obra completa.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]