Roberto Francisco Chiari Remón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Roberto Francisco Chiari Remón
Roberto Francisco Chiari Remón
Presidente de Panamá
Período: 20 de novembro de 1949 - 24 de novembro de 1949
Antecesor: Daniel Chanis Pinzón
Sucesor: Arnulfo Arias Madrid
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
Presidente de Panamá
Período: 1 de outubro de 1960 - 1 de outubro de 1964
Sucesor: Marco Aurelio Robles Méndez
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 2 de marzo de 1905
Lugar: Cidade de Panamá, Panamá
Falecemento: 1 de marzo de 1981
Lugar: Cidade de Panamá, Panamá
Organización: Partido Liberal
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe:
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s):
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: político
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Roberto Francisco Chiari Remón, nado en Cidade de Panamá o 2 de marzo de 1905 e finado na mesma vila o 1 de marzo de 1981, foi un político Panameño, Presidente de Panamá durante dous períodos: en novembro de 1949 e desde o 1 de outubro de 1960 ata o 1 de outubro de 1964. Foi fillo do tamén presidente de Panamá Rodolfo Chiari.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou no Colexio La Salle e obtivo o título de bacharel e perito mercantil. Traballou na produción de azucre, pero foi o único dos seus irmáns que se interesou na política. En 1940 foi elixido deputado da Asemblea Nacional e durante o goberno de Ricardo Adolfo de la Guardia foi Ministro de Salubridade e Obras Públicas. O 20 de novembro de 1949, asumiu o cargo de presidente logo da renuncia de Daniel Chanis Pinzón, no entanto ocupou o cargo por catro días. Foi candidato á presidencia da república en 1952 contra o seu primo o Coronel José Antonio Remón Cantera, pero perdeu. Nese momento foi presidente da Cámara de Comercio e presidente do Partido Liberal por oito anos.

Participou novamente nas eleccións presidenciais de 1960 contra Ricardo Arias e Víctor Goytía, e puido vencer nelas. O 1º de outubro de 1960 asumiu a Presidencia Constitucional da República para un período de catro anos. A súa administración estivo enfocado na educación e a saúde. Non obstante o feito máis destacable no seu goberno é romper as relacións entre Panamá e os Estados Unidos, logo dos acontecementos do Día dos Mártires do 9 de xaneiro de 1964, onde estudantes Panameños entraron á Zona do Canal de Panamá para hastear unha bandeira panameña no Colexio de Balboa, pero foron reprimidos polos estadounidenses, que habían atacado a bandeira e causado 22 panameños mortos e outros feridos.

Ao terminar o seu cargo como presidente retirouse da vida pública e traballou nas súas compañías privadas. Foi presidente do Sindicato de Industrias desde 1967 ata 1969.

Presidente de Panamá

Segue a:
Daniel Chanis Pinzón
Roberto Francisco Chiari Remón
Precede a:
Arnulfo Arias Madrid
Partido Liberal
Presidente de Panamá

Segue a:
Ernesto de la Guardia Navarro
Roberto Francisco Chiari Remón
Precede a:
Marco Aurelio Robles Méndez
Partido Liberal