Ismail Qemali

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ismail Qemali.

Ismail Qemali, nado en Vlorë o 16 de xaneiro de 1844 e finado en Bari o 24 de xaneiro de 1919, foi un líder nacionalista albanés, fundador do estado independente de Albania no ano 1912 e primeiro ministro ata o comezo da Primeira Guerra Mundial no ano 1914.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nado nunha familia nobre, tras cursar os estudos primarios na súa cidade natal estudou secundaria en Ioánina e trasladouse a Estambul, onde participou nos esforzos por estandarizar o idioma albanés e a creación dunha asociación cultural albanesa.

Dentro do Imperio Otomán desempeñou importantes funcións na administración. Porén as súas políticas liberais e as peticións de reformas democráticas levárono a confrontarse co círculos de poder de Estambul. A Sublime Porta condenouno a prisión, sendo indultado sete anos despois.

Foi un dos fundadores e principais figuras do Congreso Nacional Albanés, así como o pai da Declaración de Independencia de Albania e da formación dun goberno independente o 28 de novembro de 1912. De xeito simbólico o alzamento da bandeira albanesa en Vlorë por parte de Isa Boletini, Luigj Gurakuqi e o propio Qemali puxo punto final a case quiñentos anos de dominio otomán.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]