Rosario Mariño de Lobeira

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

María del Rosario Mariño de Lobeira e Pardo de Figueroa, ou de Lobera, nada en Pontevedra o 14 de novembro de 1734[1] foi unha nobre galega do século XVIII da Casa Mariño de Lobeira.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla de Fernando Pablo Mariño de Lobeira Nieto e da dama betanceira María Juana Micaela Pardo de Figueroa, era a maior de catro irmás, todas mulleres. Grazas a iso herdou do seu pai os títulos de condesa do Arco, condesa de Guaro, marquesa de Villafiel e IV marquesa da Serra.[2] Casou en 1751[1] co militar e nobre madrileño Antonio Patiño e Castro.[3]

Viviu en Zaragoza.

Todos os seus títulos nobiliarios pasaron ao seu fillo Ramón Patiño Mariño de Lobeira, que xa naceu fóra de Galicia. A partir de Rosario Mariño, os posuidores destes títulos deixan de ser galegos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 de Cadenas Vicent, Vicente (1980). Caballeros de la Orden de Santiago. Siglo XVIII. Hidalguía. ISBN 8400046188. 
  2. "IV Marquesa de la Sierra María del Rosario Mariño de Lobeira Pardo Figueroa". sologenealogia.com. Consultado o 03-08-2017. 
  3. "Mariño de Lobeira". Xenealoxía.org. Consultado o 03-08-2017.