Pel de lobo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Pel de lobo
Título orixinalPel de lobo
Autor/aXosé Miranda
LinguaGalego
ColecciónFóra de xogo
Tema(s)Relato fantástico
Xénero(s)Infantil e xuvenil
EditorialXerais
Data de pub.Outubro de 2002
FormatoRústica cosido a fío [1]
Páxinas112
ISBNISBN 978-84-8302-865-0

Pel de lobo é unha novela de Xosé Miranda, galardoada co Premio Merlín 2002.

Os protagonistas son Fulxencio Nóvoa e o seu fillo Xosé, que van á procura dun lobo enorme, unha besta que comeu varios nenos, na vila do Incio, e acaban por descubrir a maldición de dúas irmáns feitizadas polo seu pai, as que salvan, impedindo así máis mortes.

Trama[editar | editar a fonte]

Xosé e o seu pai son contratados para matar unha manda de lobos no Incio e en especial, a un lobo xigantesco que xa comera a varias persoas. Alá coñeceron a Eduardo Vázquez-Queipo, o home que os mandara contratar. El tiña dúas fillas: Ana, e Aurora.

Saen á vila seguindo as pegadas dos lobos e ven unhas enormes, que seguen ata que se perden e non ven máis ca pegadas humanas de pés descalzos. Esa noite o cura da vila promételles que o domingo na misa pediralle á xente que se una nunha montería. Máis tarde Ana e o cura discuten, xa que Ana defende os lobos e culpa os homes de que lles teñan envexa porque son libres. Cando Xosé esperta ve un gran lobo branco mirándoo con ollos de tristeza.

Inician a procura de novo e aparéceselles o gran lobo, que os ataca sen eles poder defenderse, xa que as balas non o atravesaban. A noite do día seguinte poñen un cebo na aldea e todos os homes se encontraban escondidos cando de repente aparece o lobo branco que atacou a xente e prodúcese un incendio.

O día da montería reúnense todos para intentar cazalos, pero cos ruídos dos disparos o cabalo de Xosé comezou a correr ata que o tirou e el foi ameazado polos lobos e traizoado polo seu can, aínda que grazas a iso puido descubrir que os lobos eran Ana e Aurora, xa que anos atrás o pai inconscientemente lles lanzara unha maldición, pero queimaron a pel dos lobos e así foron liberadas.

Finalmente, Aurora e Xosé casan. Dise que Ana marchou a Madrid, aínda que Xosé non o cre, xa que di que viu o lobo negro meses despois de que ela marchase.

Xosé cóntalles a historia aos seus netos porque afirma seguir vendo a gran besta negra.

Estrutura[editar | editar a fonte]

O personaxe principal é Xosé, un neno de caracterización plana, 17 anos e con dotes de tirador. Hai varios personaxes secundarios, algún deles e o pai de Xosé, chamado Fulxencio Nóvoa, un importante tirador de lobos, moi solicitado. Outros personaxes importantes son as irmás Ana e Aurora, as fillas de Eduardo Vázquez-Queipo, que finalmente resultan ser os grandes lobos asasinos. Na historia tamén aparecen outras persoas como Rosa dos Chantos, que é un hermafrodita que ás veces cre que é home e outras que é muller. Oreste é o que os foi buscar para comentarlles o seu problema. Hai outros personaxes dos que non di nome, pero que aparecen na historia como o cura do pobo.

O narrador da obra encóntrase dentro da historia, xa que é o protagonista e fala en primeira persoa.

Traducións[editar | editar a fonte]

  • Ao catalán por Josep Franco Martínez co título de Pell de llop publicado en 2004 pola Editorial Bromera[2].
  • Ao castelán por María Dolores Torres París co título de Piel de lobo publicado en 2004 por Algar Editorial[3].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Dispoñible, tamén, en formato electrónico ePub.[1]
  2. Ficha en BiTraGa.
  3. Ficha en BiTraGa.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]