McDonnell Douglas F/A-18 Hornet

McDonnell Douglas F/A-18 Hornet
Instancia de familia de aeronaves  Subclase de cazabombardeiro carrier-capable fighter (en) military airplane with 2 engines (en)  Alcume Hornet  Baseado en YF-17 Cobra (pt)
Implicados  Operador/a Armada dos Estados Unidos de América Exército do Aire e do Espazo de España Australia Força Aérea Suíça (pt)  Fabricante McDonnell Douglas Boeing Defense, Space & Security (pt) Boeing
Características
Total producido 1480
Autonomía 531 km
Impulsado por General Electric F404 (pt)
Identificador militar F/A-18
Dimensións Altura 4,9 m Lonxitude 17,1 m Altitude operacional 15.250 m
Datas  Entrada en servizo 7 de xaneiro de 1983  Primeiro voo 18 de novembro de 1978
Cronoloxía  Sucedido por Boeing F/A-18E/F Super Hornet
Identificadores Freebase /m/0cghn
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Jane's American Fighting Aircraft of the 20th Century (en)
Wikidata G:Commons C:Commons

O F/A-18 Hornet é un cazabombardeiro todo-tempo. É un avión táctico multi-misión dotado de dous motores e á media. As versións A, C e E son monoprazas mentres que as B, D e F son biprazas, estas últimas serven principalmente para roles de ataque e intercepción.

O monopraza orixinal F/A-18 Hornet foi o primeiro avión de ataque e caza dos Estados Unidos. Deseñado para os roles tradicionais de ataque, interdición aérea e apoio aéreo próximo, sen comprometer as súas capacidades como caza. En modo de ataque, úsase para protexer ás tropas, dándolles apoio aéreo próximo e profundo, tamén neutralizando posicións de defensa dende grande altitude. En modo de caza, o F/A-18 é usado como escolta, como interceptor para a defensa da frota nos portaavións da Mariña estadounidense complementando ou substituíndo ao F-14 Tomcat, e como caza Dog Fight no modo de combate próximo. Os F/A-18 tamén son utilizados dende 1986 polos Blue Angels, a patrulla acrobática da Mariña dos Estados Unidos, que son coñecidos en todo o mundo polas súas espectaculares manobras acrobáticas.