Luis Zamora Carrete

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Luis Zamora Carrete
Luis Zamora Carrete-Vida Gallega.jpg
Luis Zamora Carrete en Vida Gallega (1918).
Nacemento28 de setembro de 1848
 Santiago de Compostela
Falecemento1 de agosto de 1918
 Santiago de Compostela
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónxornalista
PaiPablo Zamora Marcos
editar datos en Wikidata ]

Luis María Juan José Wenceslao Zamora Carrete, nado en Santiago de Compostela o 28 de setembro de 1848 e finado na mesma cidade o 1 de agosto de 1918[1], foi un profesor universitario, xornalista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi fillo do avogado e catedrático da Facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela Pablo Zamora Marcos e de Rita Carrete Pardo, e irmán de Felisa Zamora Carrete, que casou co catedrático de Farmacia da mesma universidade Sandalio González Blanco.

Foi catedrático de Dereito natural e Procedementos e prácticas xurídicas na Universidade de Santiago de Compostela. Fundou e dirixiu El Eco del Miño, colaborou en La Concordia, El Porvenir e La Integridad. Traduciu e publicou en folleto unha obra do Vizconde de la Figaniere[2]. Foi xefe provincial carlista.

En 1905 deu o discurso de apertura do curso universitario 1905-1906 da Universidade de Santiago de Compostela coa lectura de "Consideraciones sobre la prescripción legislativa que a la letra dice: «La declaración de corcurso incapacita al concursado para la administración de sus bienes y para cualquiera outra que por ley le corresponda»".

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou con Elisa Pérez Hermida, coa que tivo cinco fillos[1]: Leonor, Pablo (delegado de Facenda en Pontevedra), Rafaela, José Antonio (farmacéutico) e Luis Zamora Hermida (médico).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Luis Zamora Carrete (Necrolóxica)". El Eco de Santiago (en castelán) (Santiago). 2-8-1918. p. 3. 
  2. Hoja Oficial del Lunes, 17-3-1975, p. 2.