Luciano Taxonera Vivanco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Luciano Taxonera Vivanco
Luciano Taxonera Vivanco 1919.jpg
Luciano Taxonera, retrato en Vida Gallega, 1919.
Nacemento4 de abril de 1890
 Ferrol
Falecemento30 de abril de 1967
 Caracas
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónxornalista e escritor
editar datos en Wikidata ]

Luciano Taxonera Vivanco, nado en Ferrol o 4 de abril de 1890 e finado en Caracas o 30 de abril de 1967, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Luciano Taxonera Cabo. Trasladouse sendo mozo a Madrid onde comenzou a súa carreira xornalística en El Diario Universal, La Mañana e El Fígaro, onde foi redactor-xefe. Viaxou a Lisboa, Roma, París e América do Sur como enviado especial de prensa. En 1959 instalouse en Caracas, onde faleceu.

Ademais de xornalista, foi un prolífico escritor e tradutor de varias obras. No campo da biografía publicou en 1941Un político español del siglo XIX. González Bravo y su tiempo, que lle supuxo o premio Fastenrath da Real Academia Española.

Obras[editar | editar a fonte]

O seu primeiro libro, Charla, críticas al día, apareceu en Madrid en 1912. Pouco despois empezaron a publicarse novelas e libros de inspiración histórica, entre elas El otro amor (1913); Rosas de diciembre (1914); La nieve de los años (1914); La comedia de vivir (1915); El corazón batalla (1916); Lo que nos dicen las ruinas (1919); La vida a distancia (1913); La revolución del 54 (1931); ¿Qué haces que no llegas? (1932); Mi amigo el soldado Kanya (1943) e El destino manda. Diario de amor y de guerra.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]