Lingua sariculiana
Aparencia
| Lingua sariculiana | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||
| Propiedades | |||||||||||||
|
Número de falantes
| |||||||||||||
|
Estado de lingua da UNESCO
| |||||||||||||
| Clasificación lingüística | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Wikidata | |||||||||||||
A lingua sariculiana forma parte das linguas pamirianas aínda que se fala fóra da zona xeográfica común ás demais pois é falada no Condado Autónomo Taxico de Taxcurgán, na provincia Autónoma Uigur de Xinxiang na China, por un pequeno número de persoas (unhas 23.000).
Gramática
[editar | editar a fonte]O sariculiano perdeu o xénero gramatical. O plural sinálase neste grupo coa terminación -ēn. O sariculiano fai unha distinción entre o plural nominativo e oblicuo: -xeul (n.) e -ef (oblicuo). O xénero non se sinala especificamente no nome pero é identificable pola concordancia.
O caso desígnase por preposición e posposición; o sariculiano ten un caso oblicuo. A posesión exprésase por aposición.
A orde da frase é suxeito, obxecto e verbo (SOV).
