Lingua aimol
| Lingua aimol | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||
|
Estado de lingua da UNESCO
 en perigo crítico | |||||||||||||
| Clasificación lingüística | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Wikidata | |||||||||||||
O aimol é unha lingua sino-tibetana, da subfamilia "kuki antigo",[1] que se fala na India. Segundo o censo de 2011 tiña uns 3000 falantes.[2] O aimol está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.[3]
Distribución xeográfica
[editar | editar a fonte]Fálase en Manipur:
- Distrito de Chandel: nas vilas de Unapal, Satu, Kumirei, Chingunghut, Aimol Tampak, Khodamphai, Ngairong Aimol, Chandonpokpi e Soibong
- Distrito de Churachandpur: vilas de Kha-Aimol e Luichungbum
- Distrito de Senapati: vila de Tuikhong
Dialecto
[editar | editar a fonte]Langrong, que podería ser unha lingua diferente.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Thurgood, Graham (2016). Graham Thurgood; Randy J. LaPolla, eds. "The Sino-Tibetan Languages" (2 ed.). Taylor & Francis. p. 22. ISBN 9781315399492.
- ↑ Endangered Languages Project - http://www.endangeredlanguages.com/lang/3700 Arquivado 24 de abril de 2025 en Wayback Machine.
- ↑ Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". unesdoc.unesco.org. Consultado o 11 de xullo de 2022.
