Leite frito

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Leite frito galego.

O leite frito (ou leite fritido) é un doce elaborado con fariña e azucre cocidos en leite até formaren unha masa homoxénea que, ao arrefriar, córtase en porcións cuadrangulares, se reboza con fariña e ovo, se frixe en aceite.[1]

Adoita servirse coma sobremesa, cuberta con azucre e canela en po. É tipico da gastronomía de Galicia, así como doutras zonas do norte peninsular.

Na literatura galega[editar | editar a fonte]

Xaquín Lorenzo Fernández fala dalgúns doces de Galicia entre os que nomea o leite frito na súa obra Etnografía, cultura material de 1962:

...conta dos moitos doces que na Galiza se fan prós días de festa. Esí remataremos coa fórmula doutro prato que tamén se cociña d'abondo , o leite fritido , non sen adevertir denantes que tamén os nosos campesiños saben faguer outros moitos que son correntes en todas partes, coma ocorre coas cremas de ovo, os flans, os biscoitos, as cremas, as chulas doces, as empanadillas, os merengues, as tortas, os doces de froitas etc . Veleiquí agora o leite fritido. Misturan-se xemas de ovo, leite, fariña triga, zucre e limón. Remexe-se todo ben e pón-se ó lume deica estar ben espeso; logo, pón-se a arrefriar nunha fonte e cando está frío, corta-se en anacos que se van untando en ovo....[2]

Preparación[editar | editar a fonte]

Por mor a que segue a ser tradicional elaborar o leite frito de xeito caseiro e artesanal, existen moitas variantes tanto na receita como na forma de preparación e a presentación final. Todas elas teñen en común a cocedura do leite con azucre, canela en rama e opcionalmente pela de limón. Nun cunco mestúranse azucre, fariña e xema de ovo, incorporando despois o leite morno para mesturar ben e cocer a pouco lume (lume maino). Obtense así unha masa mesta que se dispón nunha fonte untada con manteiga (que obviamente debe estar fundida), cun espesor de 1 a 2 cm, e se deixa arrefriar para despois cortala en porcións alongadas, cadradas, rectangulares ou romboidais. Rebózanse estas en fariña e ovo batido e se friten, servindo empoadas con azucre e canela. Poden facerse con outro sabor, como é o chocolate, engadindo unha ou dúas culleradas de cacao en po á mestura da fariña.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Denominación do doce en galego e definición en VV. AA. (2012) Dicionario de alimentación e restauración, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
  2. En Tesouro Informatizado da Lingua Galega

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]