IMEI

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Handyimeianzeige.jpg
Mobile phone IMEI.jpg
IMEI nun móbil GSM.

O IMEI (do inglés International Mobile Equipment Identity, Identidade Internacional de Equipo Móbil) é un código pre-gravado nos teléfonos móbiles GSM, UMTS e LTE. Este código identifica ao aparello univocamente a nivel mundial, e é transmitido polo aparello á rede ao conectarse a esta.

Isto quere dicir, entre outras cousas, que a operadora que usemos non só coñece, quen e desde onde fai a chamada (SIM) senón tamén desde que terminal telefónico a fixo (e pódese obter bastante información a partir do como podes comprobar co programa IMEI INFO).

A empresa operador pode usar o IMEI para verificar o estado do aparello mediante unha base de datos denominada EIR (Equipment Identity Register).

O IMEI dun aparello habitualmente está impreso na parte posterior do equipo, baixo a batería. Pódese marcar a secuencia "*#06#"(asterisco, grade, cero, seis, grade) para que apareza no display; O IMEI ten 15 cifras (nalgúns teléfonos 14, se omite o ultimo díxito SPARE normalmente un 0). O IMEI subdivide en varios campos TAC, FAC, SNR e SPARE.

EIR[editar | editar a fonte]

A EIR é unha base de datos na que existe información sobre o estado dos teléfonos móbiles. Dentro desta base de datos existen tres listas de IMEI: a branca, a gris e a negra.

  • A lista branca identifica aos equipos que están autorizados de recibir e realizar chamadas. Esta lista debe sempre existir no EIR, aínda cando sexa a única; as outras dúas son opcionais.
  • A lista gris identifica aos equipos que poden facer e recibir chamadas, pero que poden ser monitoreados para descubrir a identidade do usuario utilizando a información almacenada no chip SIM.
  • A lista negra identifica aos equipos aos que se lles impide conectarse á rede. contén os identificativos dos equipos roubados ou utilizados de forma ilegal e tamén a daqueles equipos que non poden acceder ao sistema porque poderían producir graves problemas técnicos; Polo tanto, non poden realizar nin recibir chamadas.

Estrutura do código de IMEI[editar | editar a fonte]

O código de IMEI consta de catro partes.

Un exemplo de IMEI é: 451236 20 069823 1.

  • A primeira parte (451236) denomínase Type Allocation Code (TAC), onde os primeiros dous díxitos indican o país.
  • A segunda parte (20) é o Final Assembly Code (FAC) e indica o fabricante do equipo.
  • A terceira parte (069823) é o número de serie do teléfono.
  • O último díxito (1), é o díxito verificador (usado para validar o IMEI).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

  • IMEI Number Analysis: Introducindo un IMEI válido, obterás toda a información coñecida do teléfono. (En inglés)
  • IMEI Number Application: Fabricantes de terminais GSM 900 / GSM 1800 / 3GPP WCDMA (e terminais multi-modo ls que inclúen algunhas desas bandas) poden obter a localización de IMEI grazas a BABT. (En inglés)