Hipotenusa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A hipotenusa, h, e os catetos, c1 e c2, dun triángulo retángulo.

A hipotenusa é o lado maior dun triángulo rectángulo, e tamén o lado oposto ao ángulo recto. É posible descubrir a medida da hipotenusa mediante o teorema de Pitágoras, que a relacona cos dous catetos.

Orixe do termo[editar | editar a fonte]

A palabra hipotenusa deriva, de acordo con algunas fontes, do grego antigo ὑποτείνουσα, unha combinación de hipo ("embaixo") e teinein ("alongar")[1]. Outros autores suxiren que o significado orixinal en grego foi debido a un obxecto que soporta algo, ou da combinación de hipo ("embaixo") e tenuse ("lado")[2].

Propiedades[editar | editar a fonte]

Teorema de Pitágoras[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Teorema de Pitágoras.

O teorema de Pitágoras relaciona a lonxitude da hipotenusa coa dos catetos, e di o seguinte:

 h^2 = a^2 + b^2 \,
"A hipotenusa ao cadrado é igual á suma dos cadrados dos catetos."
  • Que é o mesmo que dicir:
h = \sqrt{a^2 + b^2}
"A hipotenusa é igual á raíz cadrada da suma dos cadrados dos catetos."

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Schwartzman, Steven The Words of Mathematics, An Etymological Dictionary of Mathematical Terms used in English, Publicado pola Asociación de matemáticos dos Estados Unidos (en inglés).
  2. Romping Through Mathematics, Anderson, Raymond. (1947) (en inglés).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Hipotenusa