HMS Galatea (1914)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
HMS Galatea
HMS Galatea (1914).jpg
HMS Galatea
Historial Naval Ensign of the United Kingdom.svg
Estaleiro William Beardmore and Company
Clase Arethusa
Tipo cruceiro lixeiro
Posta en grella 9 de xaneiro de 1913
Botado 14 de maio de 1914
Asignado decembro de 1914
Destino vendido para o desguace o 25 de outubro de 1921
Características xerais
Desprazamento 3.500 t
Eslora 133 m
Manga 12 m
Calado 4,1 m

O HMS Galatea foi un cruceiro lixeiro da clase Arethusa pertencente á Royal Navy británica. Foi botado o día 14 de maio de 1914 nos estaleiros William Beardmore and Company.

Foi asignado como líder do 2 escuadrón de destrutores da Harwich Force, protexendo as aproximacións do leste da canle da Mancha. O 4 de maio de 1916 tomou parte do derribo do cepelín L 7. Na batalla de Xutlandia foi o buque insignia do 1º escuadrón de cruceiros lixeiros baixo o mando do comodoro E.S. Alexander-Sinclair. Foi o primeiro barco en informar da presenza de buques alemáns, iniciando a batalla. O Galatea foi tamén o prieiro en recibir un impacto no enfrontamento, por un disparo realizado dende o cruceiro lixeiro SMS Elbing que non producíu ningún estoupido.

O Galatea foi parte da pantalla de barcos organizada ao redor da forza de cruceiros de batalla baixo o mando do almirante Beatty. Foi enviado na compañía do seu irmáns HMS Phaeton para investigar a un barco mercante parado, o danés N J Fiord. Ao mesmo tempo, dous destrutores, os B-109 e B-110 dos grupos alemáns de exploración baixo o mando do almirante Franz von Hipper, foron enviados a investigar o barco. As dúas pequenas frotas eran conscientes de que estaban a menos de 80 quilómetros de distancia.

Foi vendido para o desguace o 25 de outubro de 1921. O monte Galatea en Alberta, Canadá, foi chamado así polo barco.