El Defensor de Granada

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

El Defensor de Granada
TipoInformación xeral
Corbranco e negro
Fundación20 de setembro de 1880
Remata20 de xullo de 1936
PropietarioSociedad Editora Universal
FundadorLuis Seco de Lucena
TendenciaLiberal progresista
Linguacastelán
LocalidadeGranada
Ámbito(Granada)
Periodicidadediaria

El Defensor de Granada foi un xornal español de ideoloxía liberal-progresista e editado en Granada entre finais do século XIX e o primeiro terzo do século XX. Desapareceu tras o estalido da Guerra civil española.

Dende 1907 pertenceu á Sociedade Editorial de España.[1]

Historia[editar | editar a fonte]

Fundado en 1880 por Luis Seco de Lucena Escalada,[2] na súa etapa inicial o diario contou co financiamento e o apoio valioso de José Genaro Villanova, rico empresario e político granadino. O seu ámbito de difusión circunscribíase á cidade de Granada. En 1907 uniuse á Sociedade Editorial de España[1] —posteriormente reconstituída como Sociedad Editora Universal—, empresa que xa era propietaria doutros destacados xornais de ámbito nacional como El Imparcial ou El Heraldo de Madrid.[3][4]

O xornal converteuse no principal voceiro do liberalismo, o laicismo, a modernización do país e a rexenaración política, o que lle proporcionou un amplo público e lle permitiu gañar máis influencia que outros xornais. En 1927 tiña unha tirada de 12.000 exemplares diarios, o que o convertía no xornal máis importante de Granada.[3] No eido xornalístico local, os seus principais competidores daquela eran o Noticiero Granadino, La Publicidad e en menor medida La Gaceta del Sur.

Nos derradeiros doce anos de existencia, foi dirixido polo eminente escritor e xornalista Constantino Ruiz Carnero, que tamén destacou na súa faceta política e chegou a ser alcalde de Granada por un breve período.[5] Tras a proclamación da Segunda República Española, durante a década de 1930 El Defensor de Granada manifestouse claramente como simpatizante polo novo réxime.[6] Nestes anos o seu principal rival xornalístico foi o xornal Ideal,[7] de inspiración católica e conservadora.

Coincidindo co comezo da Guerra Civil Española, o 20 de xullo de 1936 El Defensor de Granada foi clausurado por mandato dos militares golpistas, sendo as súas instalacións asaltadas.[8] A propiedade quedou incautada polas forzas sublevadas.[9] O seu director foi detido días máis tarde, o 27 de xullo, e asasinado un día sen determinar de principios de agosto de 1936.[10] A represión tamén alcanzou a outro dos seus xornalistas, Eufrasio Martín,[11] cuxa esposa foi asasinada en lugar del —por non atoparse en Granada—. A contenda supuxo, en definitiva, a desaparición do diario.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]