Trátase dun dos tres libros que Derrida publicou en 1967 e que serviron para establecer a súa reputación como pensador. Os outros dous foron La voix et le phénomène (Presses Universitaires de France, París, 1967) e L'écriture et la différence (Seuil, París, 1967).
Derrida defende a idea de que na tradición filosófica de Occidente a escritura sempre foi considerada unha forma derivada e secundaria da fala, como unha especie de "caída" desde a "presenza completa" da fala / lingua falada. Na obra Derrida deconstrúe esta idea tal e como é presentada por diferentes pensadores de diferentes épocas, mostrando as aporías e elipses a que leva este prexuízo. Derrida non pretende facer unha crítica especificamente da obra destes autores en concreto, xa que non cre que sexa posible escapar a estes parámetros de operación mental e de funcionar con estes esquemas e oposicións binarias. O seu propósito é crear unha nova ciencia da "gramatoloxía" que traballaría con estas cuestións dun modo completamente novo, seguindo o modelo da lingüística pero baseándose na escritura.
↑Rabinowitz, Nancy Sorkin (2008). Greek Tragedy. Malden, MA: Blackwell Pub. ISBN 978-1-4051-2160-6. Cf. p.5: "Jacques Derrida's Of Grammatology, a foundational text for deconstructive criticism, works closely with Plato".
Bradley, A.: Derrida's Of Grammatology. Edimburgo: University of Edinburgh Press, 2008.
Culler, J.: On Deconstruction. Ithaca: Cornell University Press, 1982.
Kaucic, G.: Grammatotechne als Grammatologie der "Herzgewächse" oder von der Inkommunikabilität. Salzburg, 1986, p.344.
Harris, R.: Interpreters of Saussure. Edimburgo: University of Edinburgh Press, 2001. 171-188.
de Man, P.: "The Rhetoric of Blindness: Jacques Derrida's Reading of Rousseau," en Blindness and Insight: Essays in the Rhetoric of Contemporary Criticism. Minneapolis: University of Minnesota Press, 1983, pp.102–141.
