Convento de Vilavella

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°16′42″N 08°36′38″O / 42.27833, -8.61056

Convento de Vilavella, en Redondela.

O Convento de Vilavella, tamén coñecido coma Conxunto de Vilavella, é o nome co que se coñece a unha serie de construcións e monumentos situados na vila de Redondela, datados do século XVI. Está formado por un convento, unha igrexa e un cruceiro, que se atopan na entrada sur do casco urbano da cidade, a carón da N-550 procedente do Porriño.

Historia[editar | editar a fonte]

O convento comezouse a construír no ano 1501 e rematado no 1554, da man do arcipreste de Cerbeira e, anteriormente, párroco de Vilavella, García Prego de Montaos. No ano 1864, a igrexa sofreu un incendio no que se perdeu a parte do coro onde se atopaba o órgano.

A fonte de ingresos do convento residía no cobro dos foros polo arrendamento de terreos aos campesiños da vila. Malia todo, os pagamentos adoitábanse facer en millo, patacas, galiñas ou viño, en troques de cartos. Outra forma de obter ingresos foi a repostería, sendo aínda hoxe célebres na vila os cabelos de anxo, toronxa ou noces. En 1603 o concello de Pontevedra encargou á superiora Inés Avalle Mariño uns doces para agasallar ao arcebispo de Santiago Maximiliano de Austria, de visita nesa cidade. En 1867 representaron a España cos seus doces na Exposición Universal de París[1].

A ordecal? abandonou o convento no ano 1931, e cinco anos máis tarde, no 1936, acordouse ceder o conxunto arquitectónico ao Estado. Porén, xamais chegou a producirse o traspaso por mor do inicio da guerra civil española.

Até o ano 2003 o convento permaneceu baleiro. Foi nese ano cando comezou a funcionar como restaurante e salón de vodas.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]