António Óscar de Fragoso Carmona

António Óscar de Fragoso Carmona
	; (1940)
Biografía
Nacemento	24 de novembro de 1869 ; Lisboa
Morte	18 de abril de 1951 (81 anos); Lisboa
Lugar de sepultura	Igrexa de Santa Engrácia
11º Presidente de Portugal
	16 de novembro de 1926 – 18 de abril de 1951 ; ← Manuel Gomes da Costa – Francisco Craveiro Lopes →
Primeiro ministro de Portugal
	9 de xullo de 1926 – 18 de abril de 1928 ; ← Manuel Gomes da Costa – José Vicente de Freitas →
Presidente
Datos persoais
Relixión	Catolicismo
Educación	Academia Militar Portuguesa
Actividade
Ocupación	político, escritor, militar, revolucionario
Período de actividade	1889 -
Partido político	Unión Nacional
Carreira militar
Rama militar	Exército Portugués
Rango militar	mariscal; xeneral
Familia
Cónxuxe	Maria do Carmo Ferreira da Silva Carmona
Parentes	Menez, neta; Ruy Leitão, bisneto; Carmona Rodrigues, sobriño neto; Augusto Tasso Fragoso, curmán
Premios
	Comandante da Orde Militar de Avís; Gran Cruz da Faixa das Tres Ordes; Cabaleiro da Gran Cruz da Orde dos Santos Mauricio e Lázaro; Gran Colar da Orde Imperial do Xugo e as Frechas; Gran Cruz da Orde Militar de Avis; Comendador da Orde de Santiago da Espada; Comendador da Orde Militar de Cristo; Banda das Tres Ordes ;
Descrito pola fonte	Lista de Ditadores de SourceWatch

António Óscar de Fragoso Carmona, nado en Lisboa o 24 de novembro de 1869 e finado na mesma cidade o 18 de abril de 1951, foi un político e militar português, décimo primeiro Presidente da República Portuguesa (primeiro do Estado Novo).

Traxectoria

Era fillo e neto de militares. Estudou no Colexio Militar de Lisboa entre 1882 e 1888 e na Escola do Exército entre 1889 e 1892, saíndo como oficial de Cabalería. Era republicano e masón.

O 15 de outubro de 1910 foi nomeado membro da Comisión de Reestruturación do Exército polo goberno revolucionario republicano. Foi instrutor da Escola Central de Oficiais (1913-1914), director da Escola Práctica de Cabalería de Torres Novas (1918-1922) e Comandante da IVª División situada en Évora (1922-1925). Foi ministro de Guerra entre o 15 de novembro e o 18 de decembro de 1923, no goberno de Ginestal Machado.

Tralo golpe militar do 28 de maio de 1926, o 3 de xuño foi nomeado ministro de Asuntos Exteriores. O 9 de xullo, trala caída do xeneral Gomes da Costa, foi nomeado ministro de guerra. O 26 de novembro de 1926 foi nomeado por decreto Presidente da República. Aínda no marco da ditadura militar, deu inicio ao período da Ditadura Nacional, sendo elixido de novo en 1928. Trala aprobación da Constitución de 1933, foi reelixido en 1935, 1942 e 1949.

Se ben acadara o posto de xeneral do exército en 1922, en 1947 concedéuselle o título honorífico de mariscal.

Foi o primeiro presidente que visitou as colonias portuguesas en África en 1938, cunha visita a San Tomé e a Angola.^[1] Óscar Carmona foi un dos principais valedores de Salazar e padriño do seu rápido ascenso político: foi Oscar Carmona quen nomeou xefe do goberno a Oliveira Salazar. Aínda que en 1947 existiron rumores de que o entón presidente apoiara unha tentativa de golpe militar contra o primeiro ministro, Carmona fose nomeado mariscal e de novo candidato ás eleccións en 1949.^[2]