Pícidos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Peto")
Picidae
Picoides nuttallii
Picoides nuttallii
Clasificación científica
Dominio: Eukaryota
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Aves
Orde: Piciformes
Familia: Picidae
Vigors, 1825
Xéneros

Os pícidos coñecidos popularmente como petos ou paxaros carpinteiros (Picidae) son unha gran familia de aves da orde das Piciformes que inclúe 218 especies. Teñen unha distribución cosmopolita, coa excepción de Australia, Madagascar e as rexións polares extremas. Poden ser sedentarias ou migratorias; moitas especies fican na mesma área durante anos, mentres que outras viaxan grandes distancias dende as súas zonas de reprodución ás zonas de invernada.

En Galicia habitan 6 especies desta familia.

Descrición[editar | editar a fonte]

O tamaño das aves desta familia varía entre os 20 e os 59 cm. A plumaxe da maioría das especies é predominantemente verde rechamante, morado e laranxa, aínda que moitos petos presentan certa cantidade de amarelo e rosa. Nos paxaros carpinteiros moitas especies mostran partes vermellas e beis na cabeza e o abdome. Os membros da familia Picidae teñen fortes peteiros, para tradear e tamborilear nas árbores, e linguas finas, puntiagudas e con pequenas cerdas, para extraer a comida.

Os petos que viven en África posúen pés zigodáctilos, é dicir, con catro dedos, dous apuntando cara adiante e dous cara atrás. Esta distribución dos dedos é moi útil para sosterse e gabear polas ramas e troncos das árbores nos que viven.

Comportamento[editar | editar a fonte]

Alimentación[editar | editar a fonte]

Normalmente aliméntanse de insectos, vermes e larvas que poden atopar durante todo o ano, capturándoas baixo a codia, no interior das árbores ou en troncos caídos.

Reprodución[editar | editar a fonte]

Todas as especies da familia Picidae aniñan en buratos. Os petos furan nas árbores os seus propios niños. Os niños furados normalmente só están forrados cos anacos de madeira producidos mentres se construía o burato. Moitas especies de paxaro carpinteiro furan un niño por tempada. Leva aproximadamente un mes o terminar o traballo. Os niños abandonados adoitan ser empregados por outras moitas aves e animais.

Os membros da familia Picidae son tipicamente monógamos. A parella traballa xunta para construír o niño, chocar os ovos e sacar adiante ao pito. No entanto, na maioría das especies, o macho realiza a maior parte da escavación do niño, e realiza a quenda de noite ao chocar os ovos. Unha niñada consiste tipicamente en 2 a 5 ovos, os cales son brancos e redondeados. Os ovos son incubados durante uns 11 a 14 días antes da eclosión. Daquela o pito tardará uns 18 a 30 días antes de estar listo para abandonar o niño.

En Galicia[editar | editar a fonte]

En Galicia existen 6 especies pertencentes á orde Picidae. Delas, 5 pódense atoparse durante todo o ano (Picus viridis, Dryocopus martius, Dendrocopos major, Dendrocopos medius e Dendrocopos minor) e 1 é estival (Jynx torquilla)[1].

Picidae
Especie
Autoridade, ano
Nome vulgar
EC
Distribución
Imaxe
Poboación
Picus viridis
Linnaeus, 1758
Peto verdeal
LC
Ampla dist GZ.svg RO B Carol Park green woodpecker crop.jpg
Dryocopus martius
Linnaeus, 1758
Peto negro
EN
Dist Oso pardo europeo GZ.svg Schwarzspecht.jpg
Dendrocopos major
Linnaeus, 1758
Peto real
LC
Ampla dist GZ.svg Buntspecht Dendrocopos major-2.jpg
Dendrocopos medius
Linnaeus, 1758
Peto mediano
EN
Dist Oso pardo europeo GZ.svg Dendrocopos medius (Marek Szczepanek).jpg
Dendrocopos minor
Linnaeus, 1758
Peto pequeno
NT
Dist Peto pequeno GZ.svg DendrocoposMinorNaturalHabitat (Cut).jpg
Jynx torquilla
Linnaeus, 1758
Peto formigueiro
VU
Dist Peto formigueiro GZ.svg Jynx torquilla vlaskop cropped.jpg

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Xosé Manuel Penas Patiño & Carlos Pedreira López & Calros Silvar (2005). Guía das aves de Galicia. Baía Edicións.. ISBN 84-87674-06-2. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Pícidos