Serafín Fernández

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Serafín Fernández
AlcumeSanteiro
Nacemento15 de agosto de 1914
 Peranzais
Falecemento5 de decembro de 1947
 Villamejil
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónmembro da resistência
editar datos en Wikidata ]

Serafín Fernández Ramón, coñecido como Santeiro, nado en Guimara, o 15 de agosto de 1914 e finado en Fontoria o 5 de decembro de 1947, foi un xornaleiro, mineiro e guerrilleiro antifranquista berciano.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo dun santeiro da Virxe de Trascastro, militante da CNT participou nas accións anarquistas de 1933 en Fabeiro, onde se declarou por breve tempo o comunismo libertario. Tamén participou ao inicio da guerra civil na defensa de Ponferrada contra o exército sublevado, fuxindo cara a Pola de Somiedo en Asturias ao fracasar uníndose ao exército republicano ata a caída de Asturias en 1937. Serafín decidiu volver ao seu lugar natal e despois botouse ao monte, organizando en 1941 un grupo con xente do Val de Fornela, Ibias e Degaña coñecido como a partida dos Fornelos, a súa zona de actuación abranguía o Bierzo, o occidente de Asturias e parte da provincia de Lugo e contaba cunha importante rede de apoio na zona e aínda que mantiña relacións non se integrou na Federación de Guerrillas de León-Galicia. O seu grupo realizou numerosas accións, a máis coñecida foi a do rescate de presos do destacamento penal de Fabeiro en decembro de 1942. En 1947 intentou marchar a Francia sen éxito, o 5 de decembro dese ano morreu nun enfrontamento coa Garda Civil preto de Fabeiro.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Landera, J. A. (2006): "Serafín Fernández Ramón (a) El Santeiro" (PDF), artigo en Resistencia nº 5, León.
  • Bernardo Máiz (1988): Galicia na II República e baixo o franquismo, Ed. Xerais.
  • Serrano, S. (2002): Maquis. Historia de la guerrilla antifranquista, Temas de Hoy.