José Ramón Quiroga Uría

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
José Ramón Quiroga Uría
Nome completoJosé Ramón Quiroga y Uría
Nacementovalor descoñecido
Falecemento23 de marzo de 1847
NacionalidadeEspaña
Relixióncatolicismo
Ocupaciónclérigo
IrmánsJuan Bernardo Quiroga Uría
editar datos en Wikidata ]

José Ramón Quiroga Uría, finado o 23 de marzo de 1847, foi abade de Casoio e prototipo de cura guerrilleiro durante a guerra de Independencia española (1808-1814).

Biografía[editar | editar a fonte]

José Ramón Quiroga Uría procedía da familia fidalga da casa da Lamela, en San Salvador do Hospital, no actual concello de Quiroga. En vésperas da entrada dos franceses na Galiza era abade da freguesía valdeorresa de Casoio, actual concello de Carballeda de Valdeorras. A Xunta de Defensa, Alarma e Guerra de Valdeorras, constituída cando xa o exército francés penetrara na comarca, nomeouno comandante principal ou xefe xeneral da mesma, con mando sobre uns 4000 homes, cos que fustrigaría o inimigo en diversas ocasións, chegando ata o Bierzo, onde colaborou coas tropas de liña.

Rematada a guerra, Quiroga Uría sumiuse no silencio, dedicándose ao seu oficio pastoral, que debeu exercer en Casoio con continuidade, pois alí morreu o 23 de marzo de 1847. O seu irmán Juan Bernardo Quiroga Uría, que actuou con mando na mesma xunta de defensa e nas partidas organizadas na Terra de Trives, foi deputado nas Cortes de Cádiz.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Quintana Prieto, Augusto, Valdeorras, O Barco e o Nazareno. O Barco. 1969
  • López Caneda, Ramón, Valdeorras en la Guerra de Independencia. O Barco. 1989