IC 5146

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
IC 5146
CocoonHunterWilson.jpg
Imaxe amateur da "Nebulosa do Casulo" IC 5146.
Datos para a observación
Época= X2000,0
Tipo de obxecto Nebulosa de reflexión/emisión
Ascensión recta 21h 53m 30s[1]
Declinación +47° 21.2′[1]
Distancia ~4.000 al[2]
Magnitude aparente 7,2[3]
Dimensións aparentes 12′ x 12′[3]
Constelación de Cygnus
Características físicas
Radio 6,28 al[4]
Magnitude absoluta  ?
Outras designacións Nebulosa do Casulo, Caldwell 19, Sh 2-125

IC 5146 (tamén coñecida coma Caldwell 19, Sh 2-125, e a Nebulosa do Casulo) é unha nebulosa de reflexión[5]/emisión e tamén é un obxecto de Caldwell da constelación de Cygnus. IC 5146 fai referencia especifica ó cúmulo estelar mentres que Sh2-125 fai referencia á nebulosa.[6] As súa magnitude varia segundo a fonte, que sería entre 10,0[7] a 7,2.[3] As súas coordenadas celestiais son RA 21h 53.5m e DEC +47° 21.2′. Está preto da estrela visible a simple vista Pi Cygni, do cúmulo aberto NGC 7209 da constelación de Lacerta, e tamén está preto do brillante cúmulo aberto M39.[5][7] O cúmulo está aproximadamente a uns 4.000 anos luz de distancia, e a súa estrela central formouse hai tan só 100.000 anos;[2] a nebulosa ten uns 12 arcmins de diámetro, o cal son case 12,5 anos luz de diámetro.[4] Cando se observa IC 5146, a nebulosa escura Barnard 168 (B168) é unha parte inseparable da experiencia, esta nebulosa forma unha especie de tona aberta que rodea a toda a nebulosa e que se proxecta cara o oeste, dándolle o toque final de envoltorio aberto ó casulo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 SIMBAD. «Object query : Sh 2-125 )». Consultado o 18-05-2012. 
  2. 2,0 2,1 Astronomy Picture of the Day. «IC 5146: The Cocoon Nebula». Consultado o 18-05-2012. 
  3. 3,0 3,1 3,2 StarryWonders. «Cocoon Nebula (IC 5146)». Consultado o 18-05-2012. 
  4. 4,0 4,1 4.000 al × sin( diámetro angular / 2 ) = 6,28 al. radio
  5. 5,0 5,1 Eicher, David J. (1988). AstroMedia (Kalmbach Publishing Company), ed. The Universe from Your Backyard: A Guide to Deep-Sky Objects from Astronomy Magazine. ISBN 0-521-36299-7. 
  6. GalaxyMap. «Sh 2-125». Consultado o 18-05-2012. 
  7. 7,0 7,1 Pasachoff, Jay M. (2000). «Atlas of the Sky». En Peterson Field Guides. Stars and Planets. New York, NY. p. 578 pg. ISBN 0-395-93432-X. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]