Histona H3

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Histona H3, familia 3A (H3.3A)
Identificadores
Símbolo H3F3A
Símbolos alt. H3F3
Entrez 3020
HUGO 4764
OMIM 601128
RefSeq NM_002107
UniProt Q66I33
Outros datos
Locus Cr. 1 q41
Histona H3, familia 3B (H3.3B)
Identificadores
Símbolo H3F3B
Entrez 3021
HUGO 4765
OMIM 601058
RefSeq NM_005324
UniProt P84243
Outros datos
Locus Cr. 17 q25

A histona H3 é un dos cinco grandes tipos de proteínas histonas que forman parte da estrutura da cromatina nas células eucariotas.[1][2] Presenta un dominio globular principal e unha longa cola N-terminal. A H3 forma parte do octámero dos nucleosomas, os cales forman a estrutura de colar de doas da cromatina. As histonas son en xeral moi modificadas postraducionalmente, pero a histona H3 é a que é modificada máis extensamente de todas elas. O termo "histona H3" sen máis especificacións é deliberadamene ambiguo, xa que comprende as distintas variantes de secuencia ou estados de modificación que pode presentar. A histona H3 é unha importante proteína no emerxente campo da epixenética, e as súas variantes de secuencia e estados de modificación variables pénsase que xogan un papel na dinámica e regulación a longo prazo dos xenes.

Epixenética e modificacións postraducionais[editar | editar a fonte]

O N-terminal da histona H3 sobresae desde o centro do nucleosoma globular e pode sufrir varios tipos de modificacións postraducionais que inflúen nos procesos celulares. Estas modificacións inclúen a unión covalente dun grupo metilo ou acetil aos aminoácidos lisina e arxinina e a fosforilación da serina ou treonina. A di e trimetilación da lisina 9 está asociada coa represión e a heterocromatina, mentres que a monometilación da lisina4 está asociada con xenes activos.[3][4] A acetilación da histona H3 ocorre en diferentes posicións da lisina na cola da histona e é realizada por unha familia de encimas coñecidos como histona acetiltransferases (HATs). A acetilación da lisina14 dáse comunmente en xenes que están sendo activamente transcritos a ARN.

Variantes de secuencia[editar | editar a fonte]

En células de mamíferos coñécense sete variantes de secuencia da histona H3, que se denominan histona H3.1, histona H3.2, histona H3.3, histona H3.4 (H3T), histona H3.5, histona H3.X e histona H3.Y, pero presentan unha alta conservación da secuencia diferindo só nuns poucos aminoácidos.[5][6] A histona H3.3 desempeña un importante papel no mantemento da integridade do xenoma durante o desenvolvemento dos mamíferos.[7]

Xenética[editar | editar a fonte]

As histonas H3 están codificadas en varios xenes do xenoma humano, como:

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Bhasin M, Reinherz EL, Reche PA (2006). "Recognition and classification of histones using support vector machine". Journal of Computational Biology 13 (1): 102–12. PMID 16472024. doi:10.1089/cmb.2006.13.102. 
  2. Hartl Daniel L.; Freifelder David; Snyder Leon A. (1988). Basic Genetics. Boston: Jones and Bartlett Publishers. ISBN 0-86720-090-1. 
  3. Rosenfeld JA, Wang Z, Schones DE, Zhao K, DeSalle R, Zhang MQ (March 2009). "Determination of enriched histone modifications in non-genic portions of the human genome". BMC Genomics 10: 143. PMC 2667539. PMID 19335899. doi:10.1186/1471-2164-10-143. 
  4. Lachner M, O'Carroll D, Rea S, Mechtler K, Jenuwein T (Mar 2001). "Methylation of histone H3 lysine 9 creates a binding site for HP1 proteins". Nature 410 (6824): 116–20. PMID 11242053. doi:10.1038/35065132. 
  5. Marzluff WF, Gongidi P, Woods KR, Jin J, Maltais LJ (Nov 2002). "The human and mouse replication-dependent histone genes". Genomics 80 (5): 487–98. PMID 12408966. doi:10.1016/S0888-7543(02)96850-3. 
  6. Hake SB, Garcia BA, Duncan EM, Kauer M, Dellaire G, Shabanowitz J, Bazett-Jones DP, Allis CD, Hunt DF (Jan 2006). "Expression patterns and post-translational modifications associated with mammalian histone H3 variants". The Journal of Biological Chemistry 281 (1): 559–68. PMID 16267050. doi:10.1074/jbc.M509266200. 
  7. Jang CW, Shibata Y, Starmer J, Yee D, Magnuson T (Jul 2015). "Histone H3.3 maintains genome integrity during mammalian development". Genes & Development 29 (13): 1377–92. PMID 26159997. doi:10.1101/gad.264150.115. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]