Electric Eels

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
electric eels
OrixeCleveland, Ohio, Flag of the United States.svg
Período1972–1975
Xénero(s)rock, protopunk, punk rock, art punk
MembrosJohn Morton
Brian McMahon
Dave E.
Nick Knox
Paul Marotta
Jim Jones
Na rede
electriceels.com
Musicbrainz: b5905195-a456-454a-b32d-cdeafd9bea51 Songkick: 29399 Discogs: 252896 Allmusic: mn0000792275 Editar o valor em Wikidata

electric eels (escrito con minúscula na honra de E. E. Cummings)[1] foi unha banda estadounidense de protopunk, activa entre 1972 e 1975, formada por John D Morton en Cleveland, Ohio.

electric eels realizaron só cinco actuación públicas, pero durante a súa curta existencia gañáronse unha reputación a nivel local pola súa actitude furiosa e violenta. Destacaron por iniciar pelexas co público que atraeron a atención da policía. O seu estilo foi unha amálgama discordante e ruidosa de garage rock e free jazz. Stiv Bators, o vocalista de The Dead Boys, víuse particularmente influenciado polo estilo vocal e a posta en escena de Dave "E" McManus.

Aínda que a banda non fixo moitos concertos adoitaban a ensaiar con frecuencia e fixeron moitas gravacións que foron editadas moitos anos despois da súa disolución.

Discografía[editar | editar a fonte]

Álbums[editar | editar a fonte]

Álbum Ano Selo
Having a Philosophical Investigation with The Electric Eels 1989 The Tinnitus Label, Mustard
God Says Fuck You 1991 Homestead Records
The Eyeball of Hell 2001 Scat Records

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Eels 2007". web.archive.org. 2014-03-02. Archived from the original on 02 de marzo de 2014. Consultado o 2019-12-31. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]