O pobo nok puido desenvolver esculturas de terracota a gran escala,[5] como parte dunha complexa cultura funeraria[6] que puido incluír prácticas como o banquete.[3] As primeiras esculturas de terracota de Nok puideron desenvolverse no 900 a. C.[3] Algunhas destas esculturas retratan figuras empuñando tiracroios, así como arcos e frechas, o que pode ser indicativo de que os habitantes de Nok se dedican á caza de animais non domesticados.[7]
Unha das esculturas retrata a dous individuos, xunto cos seus bens, nunha canoa.[7] As dúas figuras antropomórficas da embarcación están remando.[8] A representación de terracota de Nok dunha canoa pode indicar que os habitantes de Nok usaban canoas para transportar carga ao longo dos afluentes (por exemplo, o río Gurara ) do río Níxer, e intercambiábanas nunha rede comercial rexional.[8]
Outra figura cunha cuncha na cabeza pode indicar que o tramo destas rutas comerciais fluviais puido estenderse ata a costa atlántica. Na historia marítima de África, está a anterior canoa de Dufuna, que foi construída hai aproximadamente uns 8000 anos na rexión norte de Nixeria; como a segunda forma máis antiga de embarcación de auga coñecida en África subsahariana, a representación de terracota de Nok da canoa creouse na rexión central de Nixeria durante o primeiro milenio a. C.[8]
