Caso 4F

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
O Palau Alòs no 2005, antes da súa restauración.

O chamado caso 4F (en catalán: Cas 4F) é un caso de corrupción policial, acusado de montaxe e falsificación de probas e con implicacións políticas e xudiciais, arredor dos feitos ocorridos o 4 de febreiro de 2006, cando a Garda Urbana de Barcelona detivo a varias persoas pola súa suposta relación coa agresión dun axente da garda urbana durante unha festa no Palau Alòs (Barcelona), daquela ocupado. Algunhas das persoas foron condenadas e ingresaron no cárcere. Unha delas, Patricia Heras, suicidouse durante un permiso penitenciario no 2011.[1][2] O caso fíxose moi coñecido grazas ó filme documental Ciutat Morta, que conta a historia das irregularidades.

Reivindicacións dos feitos[editar | editar a fonte]

O "Palau del Cinema", rebautizado como Cinema Patricia Heras, durante a ocupación do 8 de xuño de 2013.

Amnistía Internacional denunciou o caso e as torturas que recibiron os principais detidos.[2] O xuíz acabou arquivando as denuncias contra os urbanos.[3]

No 2011 naceu unha plataforma co nome de Des-muntatge 4F, que ten como obxectivo «desmontar a versión oficial» do caso 4F.[4] Dende entón, familiares, amigos e entidades achegadas ós condenados pediron a revisión do caso e organizaron actos de protesta nas rúas, como a ocupación do "Palau del Cinema" da Via Laietana de Barcelona, o 8 de xuño de 2013 para proxectar o documental 4F: ni oblit ni perdó.[5]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Oller, Xavier (9 de xuño de 2013). "Noticia do 3/24". 
  2. 2,0 2,1 "Una de les preses del 4F se suïcida després de sis mesos en presó". Vilaweb. 27 de abril de 2011. Consultado o 21 de xaneiro de 2015. 
  3. "Nueva ‘okupación’ del antiguo Palacio del Cinema". El País (en castelán). 9 de xuño de 2013. 
  4. VilaWeb, ed. (10 de novembro de 2011). "Contra l'oblit del cas 4F". 
  5. 324.cat, ed. (9 de xuño de 2013). "Ocupen el Palau del Cinema de Via Laietana per projectar el documental sobre el polèmic "cas 4F"".