Carmen Blanco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Carmen Blanco
Carmen Blanco García.JPG
Nome completo Carmen Blanco García
Nacemento 12 de maio de 1954 (64 anos)
Lugar Lugo, Galicia Galicia
Nacionalidade España
Ocupación poeta, escritor e ensaísta
Cónxuxe Claudio Rodríguez Fer [1]
Fillos unha [1]
Xéneros Ensaio, poesía, narrativa
editar datos en Wikidata ]

Carmen Blanco García, nada en Lugo o 12 de maio de 1954,[2] é unha escritora e feminista galega autora de poesía, narrativa e ensaio, e profesora da Universidade de Santiago de Compostela.

Participou dende os anos setenta no movemento de liberación das mulleres dende os anos setenta e, como ensaísta, centrouse especialmente nas interrelacións de poder, muller, sexo, lugar, memoria, cultura, arte e literatura, temática na que profundizou nun camiño libertario na súa obra ensaística e literaria. Centrouse tamén en literatura e cultura galegas, tendo colaborado, asemade, en numerosos libros colectivos, actas de congresos, revistas especializadas e xornais.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Traxectoria vital[editar | editar a fonte]

Foi profesora agregada de Lingua e Literatura Española, con primeiro destino en Santiago de Compostela e segundo en Chantada (Lugo), e de Lingua e Literatura Galega de ensino medio, con destino en Lugo, así como titular destas últimas disciplinas na Escola Universitaria de Formación do Profesorado de Lugo. En 1994, leu na Universidade de Santiago de Compostela a súa tese de doutoramento "Imaxes de mulleres na literatura galega contemporánea á luz dos discursos feministas", dirixida por Anxo Tarrío.[3] No momento actual, exerce como profesora titular de Literatura Galega da Universidade de Santiago de Compostela no Campus de Lugo. É autora dunha morea de obras ensaísticas do seu campo de coñecemento, a filoloxía e a literatura galega, con libros referidos a moitas das grandes figuras como Uxío Novoneyra, María Mariño, ou Luz Pozo Garza. Outro eido será tamén o feminismo e as relacións entre a literatura e a muller. Colaborou en gran cantidade de libros colectivos, actas de congresos, revistas especializadas e xornais.

Esta placa co texto "Amo, mais non teño amo", de Carmen Blanco, foi instalada nun monólito o 25/11//2008 en memoria das vítimas da violencia de xénero, na praza de Emilia Pardo Bazán do Carballiño.

Dende 1974, comparte vida e parte da súa actividade profesional con Claudio Rodríguez Fer, con quen ten unha filla.[4] A comezos dos setenta participou no movemento feminista galego a través de organizacións como a Asociación Galega da Muller (AGM) ou Feminsitas Independentes Galegas.[4] Tamén colaborou coa revista Festa da Palabra Silenciada.

No ano 2000, fixo a letra do himno galego da Marcha Mundial das Mulleres, "Marchando máis alá". No 2005 foi unha das fundadoras da Asociación para a Dignificación das Vítimas do Fascismo, onde exercer de secretaria. Formou parte do Consello da Memoria, recibiu o Premio Galiza Mártir da Fundación Alexandre Bóveda (2014) e é autora, con Rodríguez Fer, da exposición “Vermellas” (2009) e do libro “Vivas en nós” (2011), en homenaxe ás mulleres represaliadas polo levantamento militar de 1936.

Traxectoria artística[editar | editar a fonte]

Coordina, co poeta Claudio Rodríguez Fer, a publicación intercultural e libertaria Unión Libre, Cadernos de vida e culturas,[5] dende 1996.

A súa obra poética consta dos poemarios Estraña estranxeira (BVG, 2004), Un mundo de mulleres (Biblos, 2011) e Lobo amor (Unión Libre, 2011).

A súa obra narrativa está conformada por Vermella con lobos (Xerais, 2004) e Atracción total (Xerais, 2008). Cultivou a creación plástica deseñando e ilustrando os poemarios Tigres de ternura (Reprografía 1846, 1981, 1982) -Premio da Crítica Española en 1982-, Historia da lúa (Galaxia, 1984), Vulva (Libros da cebra, 1990) e A muller núa (Compostela, 1992) de Claudio Rodríguez Fer, ao igual que o Manifesto por un movemento vital (1990) deste mesmo autor, e foi tamén a creadora do logotipo de Unión Libre.

A súa heterónima Emma Luaces, que leva o nome en homenaxe á anarquista rusa Emma Goldman e á xenealoxía materna da autora, publicou versións de Safo en Do amor e da literatura (Linteo, 2007) e poemas da serie “Lobo azul” (Unión Libre, 2005).

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

Conversas[editar | editar a fonte]

Traducións[editar | editar a fonte]

  • Do amor e da literatura (Linteo, 2007).

Edicións[editar | editar a fonte]

  • Códice Calixtino, de Luz Pozo Garza (Xerais, 1992).
  • Umha voz na Galiza, de Ricardo Carvalho Calero (Sotelo Blanco, 1992).
  • Antoloxía poética, de Uxío Novoneyra (A Nosa Terra/AS-PG, 1997).
  • Historias fidelísimas, de Luz Pozo Garza (PEN Clube de Galicia, 2003).
  • Memoria solar, de Luz Pozo Garza (Linteo, 2004).
  • Día das Letras Galegas 2016. Manuel María. Compostela: Servizo de Publicacións e Intercambio Científico da USC. ISBN 9788416533626

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Con Claudio Rodríguez Fer[editar | editar a fonte]

  • Tigres de ternura (Reprografía 1846, 1981, 1982). Deseñadora.
  • Con pólvora e magnolias, de Xosé Luís Méndez Ferrín (Xerais, 1989). Coeditora.
  • Os eidos, de Uxío Novoneyra (Xerais, 1990). Coeditora. ISBN 978-84-7507-455-9
  • Vermellas (Universidade de Santiago de Compostela, 2009).
  • Vivas en nós (Comisión para a Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, 2011).

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Edicións[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Barrera, F., ed. (2002). "Blanco García, Carmen". Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI (en castelán). El Correo Gallego. p. 70-71. ISBN 84-8064-113-4. 
  2. "Carmen Blanco García – ilustradora y anarcofeminista". puertoreal.cnt.es. Consultado o 10-03-2018. 
  3. "Imaxes de mulleres na literatura galega contemporánea á luz dos discursos feministas". dialnet. Consultado o 10-03-2018. 
  4. 4,0 4,1 "Carmen Blanco". Bibliopteca Virtual Galega. Consultado o 10-03-2018. 
  5. Unión libre. Cadernos de vida e culturas
  6. Versión en castelán como El contradiscurso de las mujeres (Nigra, 1997) ISBN 84-87709-53-2. Traducida por Olga Novo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]