Bristol Beaufort

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Bristol Beaufort
Bristol Beauforts 217 Squadron in flight.jpg
Tipotorpedeiro
FabricanteBristol Aeroplane Company
Primeiro voo15 de outubro de 1938
Introducido1939
Retirado1944
Principais usuariosReal Forza Aérea de Australia
Mando Costeiro da RAF
Fleet Air Arm
Unidades construídas1 121 (+700 en Australia)
VariantesBristol Beaufighter

O Bristol Beaufort (designación do fabricante Type 152) era un bombardeiro británico bimotor deseñado por Bristol Aeroplane Company, e foi desenvolvido a partir da experiencia gañada deseñando e construíndo o anterior bombardeiro lixeiro Blenheim.[1] Bristol e outros construtores británicos construíron polo menos 1 180 Beaufort.

O Departamento de Produción de Aeronaves (DAP) do goberno australiano tamén fabricou variantes do Beaufort. Estes normalmente son coñecido como DAP Beaufort.[2] Máis de 700 Beaufort fabricados en Australia operaron coa Real Forza Aérea de Australia no teatro do suroeste do Pacífico, onde foron usados ata o final da guerra.

Os Beaufort operaron primeiro co Mando Costeiro da Royal Air Force e despois coa Fleet Air Arm da Royal Navy a partir de 1940. Usáronse como torpedeiros, bombardeiros convencionais e minadores ata 1942,[3] cando foron retirados do servizo activo e usáronse como adestradores ata que se declararon obsoletos en 1945.[4] Os Beaufort tamén viron considerable acción no Mediterráneo; escuadróns de Beaufort baseados en Exipto e Malta axudaron a interceptar buque do Eixo con subministracións para o Deutsches Afrikakorps de Rommel no Norte de África.

Aínda que foi deseñado como torpedeiro, o Beaufort foi máis usado como bombardeiro medio diúrno. O Beaufort tamén voou máis horas como adestrador que en misións operacionais e perdéronse máis en accidentes ou por fallos mecánicos que polo fogo inimigo.[5] O Beaufort adaptouse como un caza pesado de longo alcance nunha variante chamada Beaufighter, que demostrou ser moi exitoso e moitas unidades de Beaufort pasáronse finalmente ao Beaufighter.[6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Barnes 1988, p. 283
  2. Robertson 1976, p. 56
  3. Robertson 1976, p. 30
  4. Robertson 1976, pp.52-55
  5. Robertson 1976 p. 3
  6. Barnes 1988, p. 290

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Barnes, C.H. Bristol Aircraft Since 1910. London: Putnam Aeronautical, 1988 (3rd revised edition). ISBN 0-85177-823-2.
  • Robertson, Bruce. Beaufort Special. Shepperton, Surrey, UK: Ian Allan Ltd., 1976. ISBN 0-7110-0667-9.