Saltar ao contido

Bristol Beaufort

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bristol Beaufort
Imaxe
 Instancia de
 Baseado en
Implicados
 Operador/a
 Fabricante
Datas
 Entrada en servizo
1940 Editar o valor en Wikidata
 Retiro do servizo
1944 Editar o valor en Wikidata
 Primeiro voo
15 de outubro de 1938 Editar o valor en Wikidata
Localización
 País de orixe
Cifras e dimensións
 Total producido
 1121 Editar o valor en Wikidata
Códigos e identificadores
Freebase/m/0kdrq Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

O Bristol Beaufort (designación do fabricante Type 152) era un bombardeiro británico bimotor deseñado por Bristol Aeroplane Company, e foi desenvolvido a partir da experiencia gañada deseñando e construíndo o anterior bombardeiro lixeiro Blenheim.[1] Bristol e outros construtores británicos construíron polo menos 1 180 Beaufort.

O Departamento de Produción de Aeronaves (DAP) do goberno australiano tamén fabricou variantes do Beaufort. Estes normalmente son coñecido como DAP Beaufort.[2] Máis de 700 Beaufort fabricados en Australia operaron coa Real Forza Aérea de Australia no teatro do suroeste do Pacífico, onde foron usados ata o final da guerra.

Os Beaufort operaron primeiro co Mando Costeiro da Royal Air Force e despois coa Fleet Air Arm da Royal Navy a partir de 1940. Usáronse como torpedeiros, bombardeiros convencionais e minadores ata 1942,[3] cando foron retirados do servizo activo e usáronse como adestradores ata que se declararon obsoletos en 1945.[4] Os Beaufort tamén viron considerable acción no Mediterráneo; escuadróns de Beaufort baseados en Exipto e Malta axudaron a interceptar buque do Eixo con subministracións para o Deutsches Afrikakorps de Rommel no Norte de África.

Aínda que foi deseñado como torpedeiro, o Beaufort foi máis usado como bombardeiro medio diúrno. O Beaufort tamén voou máis horas como adestrador que en misións operacionais e perdéronse máis en accidentes ou por fallos mecánicos que polo fogo inimigo.[5] O Beaufort adaptouse como un caza pesado de longo alcance nunha variante chamada Beaufighter, que demostrou ser moi exitoso e moitas unidades de Beaufort pasáronse finalmente ao Beaufighter.[6]

  1. Barnes 1988, p. 283
  2. Robertson 1976, p. 56
  3. Robertson 1976, p. 30
  4. Robertson 1976, pp.52-55
  5. Robertson 1976 p. 3
  6. Barnes 1988, p. 290

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • Barnes, C.H. Bristol Aircraft Since 1910. London: Putnam Aeronautical, 1988 (3rd revised edition). ISBN 0-85177-823-2.
  • Robertson, Bruce. Beaufort Special. Shepperton, Surrey, UK: Ian Allan Ltd., 1976. ISBN 0-7110-0667-9.