Xoán Guillerme de Orange-Nassau

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xoán Guillerme de Orange-Nassau
Johann Wilhelm Friso von Nassau-Dietz
Príncipe de Orange
Portrait of Johan Willem Friso van Nassau-Dietz (1687-1711) by Lancelot Volders.jpg
Estatúder de Frisisa e Groninga
PredecesorGuillerme III de Orange-Nassau
SucesorGuillerme IV de Orange-Nassau

ReinadoFilipe IV de España e Filipe V de España
Nome completoJohann Wilhelm Friso von Nassau-Dietz
Nacemento4 de agosto de 1687
Dessau, Estado de Saxonia-Anhalt (Alemaña)
Falecemento14 de xullo de 1711 (23 anos)
Naufraxio no mar de Holanda
Casa realCasa de Orange-Nassau
ProxenitoresHenrique Casimiro II de Nassau-Dietz
Henriqueta Amalia de Anhalt-Dessau

Escudo de Xoán Guillerme de Orange-Nassau

Xoán Guillerme de Orange-Nassau (en alemán: Johann Wilhelm Friso von Nassau-Dietz), tamén coñecido como Xoán Guillerme Friso de Nassau-Dietz, nado o 4 de agosto de 1687 na vila de Dessau, no estado alemán de Saxonia-Anhalt, e finado o 14 de xullo de 1711 no mar fronte á vila holandesa de Moerdijk, no Brabante Setentrional, foi príncipe de Nassau-Dietz, estatúder de Frisia e de Groninga e príncipe de Orange.[1][2]

Familia[editar | editar a fonte]

Xoán Guillerme era fillo de Henrique Casimiro II de Nassau-Dietz e de Henriqueta Amalia de Anhalt-Dessau.[3]

En 1709 casou con María Luísa de Hesse-Cassel (1688-1765), filla do landgrave Carlos I de Hesse-Cassel, coa que tivo dous fillos:

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Retrato de Xoán Guillerme, príncipe de Orange-Nassau

Coa morte de Guillerme III de Orange-Nassau, ocorrida en 1702, pechouse a liñaxe directa e lexítima que fora inaugurada por Guillerme I de Orange-Nassau "O Taciturno". Xoán Guillerme, descendente directo do irmán de Guillerme I, Xoán I de Nassau-Dillenbourg, era o de maior idade entre os pretendentes á sucesión. Ademais, a súa avoa paterna, a princesa Albertina Inés de Orange-Nassau, era filla do estatúder de Holanda, Federico Henrique de Orange-Nassau.

Henrique Federico de Orange Nassau, pai de Guillerme III, reclamou para si, á morte do seu fillo, a sucesión como estatúder en todas as provincias en que aquel exercera o cargo, aínda que a facción republicana dos Países Baixos rexeitou esa solicitude. As provincias anteriormente gobernadas por Guillerme III de Orange-Nassau (Holanda, Utrecht, Güeldres e Overijssel) permaneceron entón sen estatúder. No entanto, as únicas dúas provincias que non tiñan a Guillerme III como estatúder, Frisia e Groninga, pasaron a depender de Xoán Guillerme Friso en 1708. O seu fillo, Guillerme IV de Orange-Nassau, converteuse máis tarde no estatúder de cada unha das sete provincias.

Nos inicios da súa carreira política, Xoán Guillerme creou a terceira póla de Orange, sostida na actualidade polo rei Guillerme Alexandre.

A unión entre Luísa de Orange-Nassau (filla de Guillerme III) e Federico Guillerme I de Brandeburgo, empurou a Federico I de Prusia a reclamar para Prusia a transmisión da cidade baixosaxoa de Lingen e o principado de Orange, situado no val do Ródano, que lle foi cedido máis tarde por este a Francia. No entanto, segundo a vontade de Guillerme III de Orange-Nassau, foi Xoán Guillerme Friso de Nassau-Dietz quen herdou o principado de Orange (1702), iniciando unha nova póla da Casa de Orange-Nassau.

Xoán Guillerme foi xeneral das tropas holandesas durante a guerra de Sucesión Española.

En 1711, cando viaxaba desde a fronte en Flandres cara á Haia en relación coa demanda sobre o principado de Orange, o seu barco afundiuse durante unha forte treboada e Xoán Guillerme Friso resultou morto por afogamento, cando tiña 23 anos. O seu fillo naceu seis semanas despois do seu falecemento.[4][5]

Títulos[editar | editar a fonte]

  • Estatúder de Frisia e Groninga.
  • Príncipe de Nassau-Dietz
  • Príncipe de Orange.
  • Marqués de Veere e Vlissingen.
  • Conde de Buren, Katzenelnbogen, Leerdam, Spiegelberg e Vianden.
  • Vizconde de Antuerpen.
  • Barón de Aggeris, Breda, Cranendonck, Cuijk, Dasburg, Eindhoven, Grave, De Lek, IJsselstein, Diest, Grimbergen, Herstal, Warneton, Beilstein, Arlay e Nozeroy.
  • Señor de Ameland, Baarn, Bredevoort, Dasburg, Geertruidenberg, Hooge en Lage Zwaluwe, Klundert, Liesveld, Het Loo, Montfort, Naaldwijk, Niervaart, Polanen, Steenbergen, Sint-Maartensdijk, Soest, Ter Eem, Turnhout, Willemstad, Zevenbergen, Bütgenbach, Saint-Vith e Besançon

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "John William Friso". En Encyclopaedia Britannica (en inglés)
  2. "Le prince Jean-Guillaume-Friso (1687-1711)". En La Maisson Royale (en francés)
  3. "Juan Guillermo Friso Orange-Nassau Ascania". En Geneanet (en castelán)
  4. "Verdrinking Johan Willem Friso van Nassau-Dietz". En AbsoluteFacts.nl (en neerlandés)
  5. "Jean Guillaume Friso de Nassau-Dietz". En Histoire de L'Europe et de la Méditerranée (en francés)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Herbert H. Rowen. The Princes of Orange: The Stadholders in the Dutch Republic. Cambridge, Cambridge University Press, 1988. [ISBN 978-0-52134-525-5] (en inglés)
  • Israel, Jonathan I. The Dutch Republic: Its Rise, Greatness, and Fall 1477-1806, 1998. [ISBN 978-0-19820-734-4] (en inglés)

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]