Xabier Xil Xardón
  | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 1983 (42/43 anos) Madrid |
| Actividade | |
| Ocupación | poeta |
| Premios | |
  | |
Xabier Xil Xardón, nado en Morgade (Xinzo de Limia) en 1983, é un poeta galego.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]É licenciado en Filoloxía Galega pola Universidade de Vigo e actualmente é profesor de lingua e literatura galega no ensino medio. No seu poemario Os animais son universais porque non teñen retranca trata de realizar un retrato do ambiente e da xente da Limia, mentres que n'O trono xa non vén do ceo amósase mais crítico.
Pertence ao colectivo das Redes Escarlata.
Obra
[editar | editar a fonte]Poesía
[editar | editar a fonte]Narrativa
[editar | editar a fonte]- Contos de ida e volta.
Obras colectivas
[editar | editar a fonte]- Letras novas, 2008, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
- A cidade na poesía galega do século XXI, 2012, Toxosoutos.
- Premio 2012 de relato, poesía e tradución da Universidade de Vigo, 2012, Xerais.
- 150 Cantares para Rosalía de Castro, 2015, libro electrónico.
- Arrincando marcos 2019 (Positivas, 2019).
Premios
[editar | editar a fonte]- Premio de poesía Antón Tovar do Concello de Rairiz de Veiga no 2007, por abismalia.
- XXI Premio de poesía Eusebio Lorenzo Baleirón no 2008, por Cando menos a derrota.[1]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Xabier Xil Xardón gaña o XXI Premio de poesía Eusebio Lorenzo Baleirón". axendacultural.aelg.gal. 23 de decembro de 2008. Consultado o 10 de xuño de 2025.
