William Pitt, o Novo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
William Pitt, o Novo
OlderPittThe Younger crop.jpg
Nacemento28 de maio de 1759
 Kent
Falecemento23 de xaneiro de 1806
 Londres
SoterradoAbadía de Westminster
NacionalidadeReino de Gran Bretaña
RelixiónIgrexa Anglicana
Educado enPembroke College (Cambridge)
Ocupaciónpolítico e avogado
PaiWilliam Pitt, 1.º Conde de Chatham
NaiHester Pitt, Countess of Chatham
IrmánsJohn Pitt, 2nd Earl of Chatham
William Pitt the Younger Signature.svg
editar datos en Wikidata ]

William Pitt (alcumado o Novo), nado en Hayes (Kent) o 28 de maio de 1759 e finado en Putney (Surrey) o 23 de xaneiro de 1806, foi un político e estadista británico, primeiro ministro en dous períodos por un total de dúas décadas, ademais da persoa máis nova en ocupar ese cargo cando Xurxo III o nomeou á idade de 24 anos en 1783. Foi tamén ministro de facenda en tres ocasións e permaneceu entre 1781 e 1800 como membro da Cámara dos Comúns. Foi coñecido como o Novo para distinguilo do seu pai, William Pitt, o Vello.

Como xefe de goberno sentou as bases dunha nova etapa de propseridade despois da guerra de independencia estadounidense. Foi o principal dirixente do Estado durante a loita contra a Francia revolucionaria, adoptando numerosas leis represivas para impedir o contaxio revolucionario (Aliens Act ou Lei de estranxería de 1793, suspendendo o habeas corpus pola Habeas Corpus Act de 1794, Seditious Meetings Act e Treason Act en 1795, e Newspaper Publication Act de 1798), e atribúeselle a organización da Terceira Coalición trala ruptura polo Reino Unido da Paz de Amiens. Promoveu as Combination Laws de 1799-1800, que prohibiron calquera asociación con fins laborais.

A súa formación, orientada ao mundo da política, completouse na universidade de Cambridge e no Lincoln's Inn. Foi elixido membro do Parlamento en 1781 e uniuse a lord Shelburne, dirixente do grupo político ao que anteriormente estivera ligado o seu pai. Shelburne entrou no goberno en 1782 da man de lord Rockingham e pasou a ser primeiro ministro cando este faleceu tres meses despois. Pitt foi nomeado chanceler do Exchequer (ministro de facendo) no gabinete de Shelburne e propuxo diversas reformas do sistema administrativo e parlamentario. Abandonou o goberno xunto con Shelburne en abril de 1783, mais en decembro dese mesmo ano o rei Xurxo III nomeouno primeiro ministro, cargo que ocupou durante dezaoito anos.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Duffy, Michael (2000). The Younger Pitt (Profiles In Power). Longman. ISBN 978-0-582-05279-6. 
  • Ehrman, J. P. W., and Anthony Smith. "Pitt, William (1759–1806)", Oxford Dictionary of National Biography, (2004); online 2009; consultado o 12 de setembro de 2011
  • Ehrman, John (1969–1996). The Younger Pitt (3 volumes). Constable & Co. , the standard scholarly history
  • Evans, Eric J. William Pitt the Younger (1999) 110 pages; online
  • Furber, Holden. Henry Dundas: First Viscount Melville, 1741-1811, Political Manager of Scotland, Statesman, Administrator of British India (Oxford UP, 1931). online
  • Hague, William (2005). William Pitt the Younger. HarperPerennial. ISBN 978-0-00-714720-5. 
  • Jarrett, Derek (1974). Pitt the Younger. Weidenfeld and Nicolson. ASIN B002AMOXYK. , breve biografía
  • Jupp, Peter. "Grenville, William Wyndham, Baron Grenville (1759–1834)" Oxford Dictionary of National Biography (2009) https://doi.org/10.1093/ref:odnb/11501
  • Jupp, P. (1985). Lord Grenville. Oxford University Press. 
  • Leonard, Dick. "William Pitt, the Younger—Reformer Turned Reactionary?." in Leonard, ed. Nineteenth-Century British Premiers (Palgrave Macmillan UK, 2008) pp. 5–27.
  • Mori, Jennifer. William Pitt & the French Revolution, 1785-1795 (1997) 305pp
  • Mori, Jennifer. "William Pitt the Younger" in R. Eccleshall and G. Walker, eds., Biographical Dictionary of British Prime Ministers (Routledge, 1998), pp. 85–94
  • Reilly, Robin (1978). Pitt the Younger 1759–1806. Cassell Publishers. ASIN B001OOYKNE. 
  • Rose, J. Holland. William Pitt and National Revival (1911); William Pitt and the Great War (1912); vol 1; vol 2 gratuíto;
  • Stanhope, Philip Henry Stanhope, 5th Earl (1861–62). Life of the Right Honourable William Pitt. (4 volumes). John Murray. ; inclúe extractos da correspondencia de Pitt vol 1 online; vol 2 online
  • Turner, Michael (2003). Pitt the younger: a life. Continuum International Publishing Group. ISBN 978-1-85285-377-8. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]