Vladimir Vernadskii

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Vladimir Vernadskii
1934-V I Vernadsky.jpg
Nacemento28 de febreiro de 1863
 San Petersburgo
Falecemento6 de xaneiro de 1945
 Moscova
CausaIctus
Soterradocemiterio Novodevichii
NacionalidadeImperio Ruso, República Russa, República Popular de Ucraína, República Socialista Soviética Federativa de Rusia e Unión Soviética
EtniaImperio Ruso
Relixiónateísmo
Alma mátersen etiquetar e Imperial St. Petersburg University
Ocupaciónfilósofo, xeólogo, biólogo, biogeochemist, químico, catedrático de universidade e ecólogo
PaiIvan Vernadsky
FillosGeorge Vernadsky
PremiosPremio Estatal da URSS, Bandeira Vermella do Traballo, Knight second class of the Order of Saint Anne, Order of Saint Stanislaus, 2nd class e Premio Stalin
Vernadsky Vladimir Ivanovich signature.png
editar datos en Wikidata ]

Vladimir Ivanovich Vernadskii (ruso: Влади́мир Ива́нович Верна́дский; ucraíno: Володи́мир Іва́нович Верна́дський), nado en San Petersburgo o 28 de febreiroxul./ 12 de marzo de 1863greg. e finado en Moscova o 6 de xaneiro de 1945, foi mineraloxista e xeoquímico ruso[1], ucraíno,[2][3] e soviético, considerado un dos fundadores da xeoquímica, a bioxeoquímica e a radioxeoloxía,[4] e fundador da Academia Ucraína das Ciencias.[5] É coñecido sobre todo polo seu libro de 1926 The Biosphere en que se pretendelo contribuíu a popularizar o vocábulo biosfera cuñado por Eduard Suess en 1885, hipotetizando que vida é a forza xeolóxica que da forma á Terra. En 1943 recibiu o premio Stalin.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Vladimir Vernadskii, estudante do Liceo de San Petersburgo, 1878

En 1885 graduouse en física e matemática pola Universidade de San Petersburgo, prolongando a súa formación durante os dous anos seguintes en diversas universidades europeas. A partir de 1890 foi profesor de mineraloxía e cristalografía na Universidade de Moscú, onde se doutorou en 1897. Membro da Academia Rusa de Ciencias dende 1912, traballou para esta institución ata a súa morte. Á vez foi fundador (1918) e primeiro presidente da Academia Ucraína de Ciencias. Por este e outros motivos é considerado compatriota tanto polos ucraínos como polos rusos.

Vernadskii foi discípulo de Vasili Dokuchaiev (1840-1903), fundador da edafoloxía, quen lle transmitiu unha comprensión integradora da natureza. Eduard Suess, que tamén fora influído por Dokuchaiev, forxou a palabra biosfera sen chegar a definila. Vernadskii é especialmente célebre polo seu libro A biosfera (1926), onde presenta a vida como a forza xeolóxica que dá forma á terra. Vernadskii foi fundador de varias novas disciplinas como a xeoquímica, a bioxeoquímica e a radioxeoloxía. Por darlle ao concepto de biosfera o seu contido actual, é considerado como un dos fundadores da ecoloxía e o pai da visión moderna do sistema Terra.

Concibía a Terra como a superposición de cinco realidades integradas: a litosfera, entendida como esfera sólida da Terra; a atmosfera; a biosfera; a tecnosfera, o resultado da alteración producida polo home; e a noosfera, a esfera do pensamento. Á vez vía a historia do planeta como unha evolución autónoma con tres etapas dominadas respectivamente pola evolución xeolóxica, a evolución biolóxica e a evolución da cultura. Vernadskii observou a dependencia da composición atmosférica con respecto á actividade biolóxica, ofrecendo da Terra un concepto moi próximo ao proposto máis tarde por James Lovelock coa súa hipótese Gaia.

Vladimir Vernadskii deixou unha grande estela de seguidores na Unión Soviética, a cal constituíu unha escola separada. A influencia de Vernadskii na ecoloxía occidental produciuse a través dalgúns dos seus discípulos, e da tradución ao inglés de dúas das súas obras: Geochemistry (1924) e The Biosphere (1926). Cómpre salientar a influencia das súas nocións sobre Teilhard de Chardin e Lyndon LaRouche, no que o uso do concepto de noosfera deriva directamente do de Vernadskii.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Geochemistry, publicada en ruso en 1924.
  • The Biosphere, publicada en ruso en 1926.

Diarios[editar | editar a fonte]

  • Dnevniki 1917–1921: oktyabr 1917-yanvar 1920 ("Diarios 1917–1921"), Kiev, Naukova dumka, 1994, ISBN 5-12-004641-X, 269 pp.
  • Dnevniki. Mart 1921-avgust 1925 ("Diarios 1921–1925"), Moscow, Nauka, 1998, ISBN 5-02-004422-9, 213 pp.
  • Dnevniki 1926–1934 ("Diarios 1926–1934"), Moscova, Nauka, 2001, ISBN 5-02-004409-1, 455 pp.
  • Dnevniki 1935–1941 v dvukh knigakh. Kniga 1, 1935–1938 ("Diarios 1935–1941 en dous volumes. Volume 1, 1935–1938"), Moscova, Nauka, 2006,ISBN 5-02-033831-1,444 pp.
  • Dnevniki 1935–1941 v dvukh knigakh. Kniga 2, 1939–1941 ("Diarios 1935–1941. Volume 2, 1939–1941"), Moscova, Nauka, 2006, ISBN 5-02-033832-X, 295 pp.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Большая российская энциклопедия". 
  2. "Honoring Vladimir Vernadsky: Russian-Ukrainian Scientist's 150th Year Wraps Up". Arquivado dende o orixinal o 03 de febreiro de 2015. Consultado o 2 de febreiro de 2015. 
  3. Верна́дський Володи́мир Іва́нович. Універсальний Словник-Енциклопедія
  4. Vladimir Ivanovich Vernadsky. Encyclopaedia Britannica
  5. Samson, Paul R.; Pitt, David C. (1999). The Biosphere and Noosphere Reader: Global Environment, Society, and Change. Londres: Routledge. ISBN 978-0-415-16644-7. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]