Vitaly Malkin

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Vitaly Malkin
Vitaly Malkin 2.jpg
Nacemento16 de setembro de 1952
Lugar de nacementoPerwouralsk
NacionalidadeRusia
Ocupaciónbanqueiro, político, diplomático, estadista e oligarca russo
editar datos en Wikidata ]

Vitaly Borisovich Malkin (nacido o 16.de setembro de 1952 ruso: Виталий Борисович Малкин Pervouralsk, Unión Soviética) é un empresario e político ruso-israelí. Malkin traballou como físico, banqueiro e senador. Hoxe é coñecido polos seus proxectos humanitarios e como patrocinador da Fundación «Era» de Rusia e a Fundación «Espoir», un programa coa Fundación Luxemburgo e UNICEF.

Malkin foi un amigo moi próximo do presidente Boris Yeltsin, e parte do grupo Semibankirchtchina, integrado por nove entidades financeiras, as cales no seu momento apoiaron a campaña de reelección de Yeltsin, nas eleccións rusas de 1996.

Biografía[editar | editar a fonte]

Vitaly Malkin creceu nunha familia xudeu-ucraína. O seu pai, Malkin Boris Samoylovich foi subdirector de Cheliábinsk Pipe, e súa nai Pyatigorskaya Marianna Davydovna foi médica. Malkin asistiu a unha escola secundaria de Cheliábinsk especializada en matemáticas e física.

Estudos[editar | editar a fonte]

En 1969 matriculouse na Facultade de Física e Tecnoloxía da Universidade Técnica Estatal dos Urais. Paralelamente, tomou clases de arte e pintura, por fóra do plan regular de estudos. Malkin graduouse con honras en 1975, e continuou a súa carreira académica cun doutoramento en física da Universidade Estatal de Transporte de Moscova (MIIT), á cal presentou unha tese doutoral sobre metroloxía da radiación láser.

Despois de defender o seu doutoramento en 1978, continuou o seu traballo no Laboratorio de Métodos Holográficos da MIIT. Estivo ao cargo do control de calidade, e foi vicepresidente do Consello de Mozos Científicos. De 1983 a 1989 desempeñouse como profesor de física na Universidade Estatal de Moscova.

En 1983 defendeu a súa tese doutoral sobre «Elementos de gravación ultrasensibles», polo que recibiu o título académico de Doutor en Tecnoloxía. Ata 1989 traballou no Instituto de Investigación de Procesos Holográficos do MIIT, primeiro como investigador junior e logo como xefe de laboratorio.[1]

Actividade empresarial[editar | editar a fonte]

En 1982, Malkin coñeceu a Bidzina Ivanishvili, e cara a finais da década do oitenta, os dous amigos fundaron unha empresa de importación de microcomputadoras. Continuando cos seus proxectos empresariais, en 1990, Malkin e Ivanishvili compraron a cooperativa Agroprogress.[1] Esta empresa xa tiña investimentos nos invernadoiros Naro-Fominsk. Malkin e Ivanishvili gañaron o seu primeiro millón de dólares vendendo teléfonos e videogravadoras.

Rossiysky Kredit[editar | editar a fonte]

No verán de 1990 os socios do Agroprogress asinaron a constitución do banco Rossiysky Kredit.[2] Seis meses despois, o banco recibiu aprobación para operar con transaccións en moeda estranxeira e para abrir oficinas ao público. Malkin foi nomeado presidente da xunta directiva (1991-1994). En 1994 asumiu a presidencia do banco e ocupou este cargo até 2000.

O banco obtivo o dereito de aluguer a longo prazo da luxosa vila Morosov no bulevar Smolensky de Moscova, próximo á Praza Vermella. Inicialmente, o Soviet Supremo quería establecer a súa sede na vila Morozov, pero non puido atopar suficiente diñeiro para restaurar este monumento arquitectónico. Precisamente, o finanzamento da renovación desta solariega mansión correu por conta do banco Rossiiski Kredit. De 1993 a 1996, os socios investiron o equivalente a 6 millóns de dólares estadounidenses en restaurar o edificio e instalar as novas oficinas.

Cando se formou o chamado «Semibankirchtchina», un grupo de nove oligarcas rusos que desempeñaron un papel crucial na vida política e económica de Rusia, en vésperas das eleccións presidenciais de 1996, dando o seu apoio ao presidente Yeltsin. Mentres Malkin se reuniu con Boris Yeltsin, o seu socio Ivanishvili preferiu quedar nun segundo plano. En maio de 1996, Malkin asinou unha declaración de apoio á reelección de Boris Yeltsin para un segundo mandato, en nome do Consello Coordinador da Mesa Redonda de Negocios Rusos.

O banco Rossiysky Kredit sufriu a crise de 1998, pero logrou superala. En 1998, Boris Ivanishvili e o seu socio Malkin uníronse a Impeksbank, o cal se converteu nunha ferramenta financeira para reorganizar as súas débedas e pagos.

En 1999, o banco Rossiysky Kredit foi o primeiro banco comercial en reembolsar diñeiro aos seus clientes das súas contas de aforro en rublos, así como parte do diñeiro depositado en moeda estranxeira. O Rossiysky Kredit debía aos seus clientes preto de 80 millóns de dólares estadounidenses. Rossiysky Kredit é o único banco comercial que recapitalizó completamente as súas débedas e reembolsó todo o diñeiro aos seus depositantes. «A reestruturación de Rossiiski Kredit é o único caso no mundo, no que unha empresa privada saldou a súa débeda debido a un erro do goberno», remarcou Ivanishvili nunha das súas entrevistas.

O banco foi reestruturado en 2003, e todos os acredores recibiron os seus pagos. Para cumprir con estes compromisos, Malkin e Ivanishvili fixeron unha capitalización de case 200 millóns de dólares. A principios de 2006, o grupo austríaco Raiffeisen adquiriu Impeksbank, nunha transacción por 550 millóns de dólares estadounidenses, quedando como subsidiaria de Raiffeisenbank.

En 2005, logo da separación de activos, Malkin recibiu a participación minoritaria (28,74 %) na East Siberian Petroleum Company (VSNK), cuxo principal propietario era o grupo ruso Youkos (70,78 %). En xullo de 2007, Rosneft comprou as accións de Youkos en VSNK, e a compañía quedou valorada 1260 millóns de rublos (case 50 millóns de dólares estadounidenses). En 2011, Rosneft comprou as accións de Malkins.

Actividades sociais e políticas[editar | editar a fonte]

Malkin foi un os empresarios rusos que fundaron o Congreso Xudeu Ruso en 1996. A organización creouse como unha fundación sen fins de lucro, co obxectivo de financiar as actividades da comunidade xudía e combater o antisemitismo. Malkin foi electo pola fundación como vicepresidente do Congreso Xudeu de Rusia. Malkin foi membro do consello de administración até 2008.[3]

O 1 de xaneiro de 2004 Malkin foi electo senador da Federación de Rusia pola República de Buriatia. O seu período finalizou o 19 de setembro de 2007, sendo electo novamente o 18 de maio de 2012.[4]

No Consello da Federación, Malkin traballou para a Comisión de Monopolios Naturais (xaneiro-xuño de 2004), o Comité de Política Industrial (2004-2007), a Comisión de Seguimento do Funcionamento do Consello (2004-2007), o Comité de Asuntos Internacionais (desde 2007), a Comisión de Mocidade e Turismo (2004-2007), a Comisión de Cooperación co Tribunal de Contas da Federación de Rusia (2007-2011) e a Comisión de Deporte e Desenvolvemento Olímpico (2008-2011) ). Desde 2010 até a súa renuncia, Malkin seguiu sendo vicepresidente do Comité de Asuntos Internacionais do Consello da Federación.

Malkin avoga activamente pola redacción e aprobación de leis que regulen as relacións interétnicas na Federación de Rusia. Despois do asasinato de Bair Sambuev en 2009, no cal o odio racial foi a motivación. Malkin enviou cartas ao entón presidente ruso Dmitri Medvedev, a Vladimir Putin, entón xefe de goberno, así como ao fiscal xeral e ao ministro do Interior e cuestionoulles sobre a súa actitude á discordia interétnica. Na súa carta, Malkin suxeriu redactar e aprobar urxentemente unha lei federal para mellorar as relacións interétnicas.

Actividade caritativa[editar | editar a fonte]

Malkin está involucrado en obras de caridade e doa unha parte significativa da súa riqueza a proxectos sociais.

A Fundación Era[editar | editar a fonte]

En 2004, Malkin lanzou a organización benéfica Era, unha fundación situada en Buriatia que traballa en paralelo en varias liñas, como a axuda aos nenos, o apoio á cultura nacional de Buriatia, «axuda aos veteranos, a cultura e o deporte, o desenvolvemento cultural, a educación e a ciencia».[5]

A Fundación Era tamén desenvolveu un programa que apoia aos veteranos da guerra en Chechenia, outorgando bolsas a estudantes de alto rendemento e apoiando a un orfos. Ademais, a Fundación Era apoiou a restauración da Biblioteca Nacional de Buriatia.

Fundación Espoir (esperanza)[editar | editar a fonte]

Durante unha viaxe a Exipto, Malkin foi informado sobre a práctica da mutilación xenital feminina, a cal nalgunhas partes de África é sufrida polo 98 % da poboación feminina. Por iso decidiu crear unha fundación que loitase activamente contra este problema. Para darlle a esta fundación un impacto internacional efectivo, Malkin solicitou a UNICEF e Luxemburgo crear un programa especial, a fin de capacitar aos médicos para establecer operacións de prevención e tratamento ás nenas mutiladas.

A primeira fase do programa da Fundación Espoir durou cinco anos e contou cun orzamento de 5 millóns de euros, que foi financiado integramente por Malkin. En tres anos, tratouse a máis de 2200 nenas, capacitouse aos médicos, lográndose algúns éxitos iniciais en campañas de educación e prevención nas dúas rexións de Etiopía máis afectadas por esta práctica. UNICEF anunciou que máis de 20 000 persoas, incluídos 2243 líderes relixiosos, recibiran formación na prevención da mutilación xenital feminina.[6][7]

Cidadanía israelí[editar | editar a fonte]

Despois de que o opositor Alexei Navalny fixese público que Malkin tamén é cidadán israelí, e que non informaría dos seus activos no estranxeiro, Malkin renunciou ao Consello da Federación Rusa en 2013. Un dos bens sería un apartamento no Time Warner Center de Manhattan, que lle foi vendido en 2010 por, aproximadamente, 15 millóns de dólares estadounidenses.[8]

Publicacións[editar | editar a fonte]

  • Ilusións perigosas - Cando as relixións prívannos da felicidade. Edicións Urano, España, 2018. ISBN: 978-84-15732-32-7

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Vitali Malkin é casado e pai de seis fillos.

Referencias[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]