Vaso de precipitados

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Vaso de precipitado, tipo Griffin.

Un vaso de precipitado é un recipiente cilíndrico de vidro borosilicatado fino que se utiliza con frecuencia no laboratorio,[1] sobre todo, para preparar ou quentar substancias e traspasar líquidos. Son cilíndricos cun fondo plano; e poden ter capacidades diversas, que van desde 1 ml ata de varios litros. Normalmente son de vidro, de metal ou dalgúns tipos de plástico (especialmente polietileno, polipropileno ou politetrafluoretileno).

Adoitan estar graduados, pero esta graduación é inexacta pola mesma natureza do artefacto, xa que a súa forma regular facilita que pequenas variacións na temperatura ou mesmo no material que se verte pasen desapercibidas na graduación. Non é recomendable empregalo para medir volumes de substancias, xa que é un material que se somete a cambios bruscos de temperatura, o que o descalibra e favorece que dea medidas erróneas.

Tipos[editar | editar a fonte]

Tipos de vasos de precipitados: A) vaso Griffin; B) vaso Berzelius; C) cristalizador.

O modelo máis frecuente é o vaso baixo (tipo A da imaxe anexa), que ten unha altura 1,4 veces superior ao seu diámetro,[2] e un bico que facilita a vertedura de líquidos sen que se produzan derrames. Habitualmente recibe o nome de vaso Griffin na honra do seu deseñador, John Joseph Griffin.

Os vasos altos (tipo B) teñen unha altura dúas veces superior ao seu diámetro, e ás veces carecen de bico. Coñécense como vaso Berzelius na honra do químico sueco Jöns Jacob Berzelius.

Os cristalizadores (tipo C) reciben tamén o nome de vasos planos, e empréganse como recipiente para realizar a cristalización dun composto a partir dunha das súas disolucións, ou para quentar ao baño maría. Estes vasos polo xeral non teñen escala graduada.

Notas[editar | editar a fonte]