Valentín de Nóvoa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Valentín de Nóvoa
Valentin de novoa.jpg
Nacemento1823
 Ourense
Falecemento29 de outubro de 1895
 Ourense
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónxornalista
editar datos en Wikidata ]

Valentín de Nóvoa, nado en Ourense en 1823 e finado na mesma cidade o 29 de outubro de 1895[1] foi un avogado, xornalista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Escritor católico e carlista. Foi desterrado de Ourense durante a guerra carlista. Colaborou en La Regeneración e El Pensamiento Español onde adquiriu fama de polemista. Tamén colaborou en La Esperanza, El Correo Español, La Fe e Revista de Galicia. Fundou e dirixiu La Voz del País (1869) e La Lealtad (1892-1895). Publicou o folleto El Divorcio (1884). En galego escribiu "Resposta oa "Rechamo", provocada polo poema de Pintos.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou con Amalia Requejo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. El Correo de España, 8-12-1895, p. 19.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]