Un chien andalou

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca

Un Chien Andalou title.png
Ficha técnica
Título orixinal Un chien andalou
Director Luis Buñuel
Guión Luis Buñuel
Salvador Dalí
Intérpretes Simone Mareuil
Paul Batcheff
Fotografía Albert Duverger
Jimmy Berliet
Montaxe Luis Buñuel
Estrea 6 de xuño de 1929
Duración 16 minutos
Orixe Flag of France.svg Francia

Un chien andalou é unha curtametraxe surrealista muda dirixida por Luis Buñuel en 1929, baseada nun guión do propio Buñuel e de Salvador Dalí.

Argumento[editar | editar a fonte]

Érase unha vez... Un home afía unha navalla de afeitar mentres mira como unha nube atravesa a lúa. Da mesma forma el corta un ollo da súa muller.

Oito anos despois... Un ciclista pedalea pola rúa. A muller deixa caer o libro que estaba a ler e o ciclista cae. Na habitación coloca a roupa do ciclista na cama mentres da man do home xorden formigas.

Cara ás tres da madrugada... Un home castiga a outro contra a parede con libros na man. A muller entra no cuarto e ve unha bolboreta Acherontia atropos.

En primavera... Nunha paisaxe deserta o home e a muller están enterrados ata o peito.

Personaxes[editar | editar a fonte]

  • Simone Mareuil como Moza
  • Pierre Batcheff como Home

Os actores non acreditados son:

  • Luis Buñuel
  • Salvador Dalí
  • Robert Hommet
  • Marval
  • Fano Messan
  • Jaume Miravitlles

Música[editar | editar a fonte]

En 1960 Buñuel engadiu unha banda sonora composta por unha peza de Tristan und Isolde, de Richard Wagner e dous tangos arxentinos.

Influencia posterior[editar | editar a fonte]

Alfred Hitchcock incluíu no seu filme Spellbound unha escena onírica creada por Dalí na que se homenaxeaba a este filme cun ollo pintado nunhas cortinas. David Bowie tamén proxectaba esta escena na súa xira de 1976. O título é referenciado na canción "Debaser" de Pixies.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]