Tumba de Askia

Tumba de Askia
Tipo	tumba; Pirámide
Localización
División administrativa	Gao, Malí
	16°17′23″N 0°02′40″O / 16.28972, -0.04444
Características
Dimensións	17 () m ;
Superficie	Patrimonio da Humanidade: 4,24 ha; zona de protección: 82,7 ha
Patrimonio da Humanidade
Tipo	Patrimonio cultural → África
Data	2004 (28ª Sesión), Criterios de Patrimonio da Humanidade: (ii), (iii) e (iv)
En perigo	2012
Identificador	1139
Historia
Data de creación ou fundación	1495
Cronoloxía
2012-	lista do Patrimonio Mundial en Perigo

Crese que a Tumba de Askia, en Gao, Malí, é o lugar de enterramento de Askia Muhammad I, un dos emperadores máis prolíficos do Imperio Songhai. Construíuse a finais do século XV e está designada como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Aínda que Askia Mohammed I é a única persoa que enterrouse dentro da tumba, varios outros askias enterráronse no patio.

A UNESCO describe a tumba como un bo exemplo das tradicións monumentais de construción con barro do Sahel de África Occidental. O complexo inclúe a tumba piramidal, dúas mesquitas, un cemiterio e un lugar de asembleas. Con 17 m de altura, é o monumento arquitectónico precolonial máis grande de Gao.^[1] É un exemplo notable do estilo arquitectura sudano-saheliana que posteriormente se estendeu por toda a rexión.

A tumba segue a utilizarse como lugar de culto e centro cultural de propiedade pública da cidade de Gao. O complexo da tumba e unha zona de protección ao seu redor están protexidos polas leis nacionais e locais.

Historia

Askia Mohammed I foi o primeiro emperador askia e expandiu o Imperio Songhai. Como musulmán devoto, sentiuse obrigado a facer a súa peregrinación á Meca, da que regresou en 1497/8. Trouxo consigo os materiais para construír a súa tumba, toda a lama e a madeira proviñan da Meca. Dise que a caravana consistía en "miles de camelos". Estaba estruturada como unha casa, con varias habitacións e pasadizos e selouse cando Askia Mohammed morreu.

As modificacións relativamente recentes do sitio inclúen a ampliación dos edificios da mesquita nas décadas de 1960 e mediados da de 1970, e a construción dun muro arredor do sitio en 1999. Engadiuse electricidade a principios da década de 2000, o que permitiu instalar ventiladores de teito, luces e un altofalante montado na parte superior.

A tumba revestíuse regularmente ao longo da súa historia, un proceso esencial para o mantemento e a reparación das estruturas de lama.