Tuia xigante

Tuia xigante
Nome taxon     Thuja plicata David Don 1824  Nome curto     T. plicata (mul)    Nome común     Tuia xigante (gl)
Instancia de taxon  Categoría taxonómica especie
Características  Tipo de follaxe planta perennifolia  Fonte de western redcedar (en)
Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Reino Plantae  Clase Pinopsida  Orde Pinales  Familia Cupressaceae  Xénero Thuja  Especie Thuja plicata Donn ex D.Don, 1824 Thuja plicata
Localización  Mapas
Códigos e identificadores Freebase /m/02c6x8 UNII 8J527S6ECT ITIS 18044 OTT 463725 UICN 42263 CoL 56NTV EOL 1034889 WFO wfo-0000407856
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Flora Reipublicae Popularis Sinicae, volume 7 (en)  Páxina(s): 319
Wikidata G:Commons C:Commons

A tuia xigante (Thuja plicata) é unha especie do xénero Thuja orixinaria de América do Norte. Trátase dunha árbore conífera perennifolia, da familia dos alciprestes, as cupresáceas. En Galiza plántase coma ornamental.

Distribución

É unha especie moi importante do oeste dos Estados Unidos, aparece naturalmente polo norte dende o sur de Alasca até a California Central polo sur; no interior aparece na zona húmida da Columbia Británica e polo oeste das Montañas Rochosas en Montana.

Descrición

Follaxe e casca da tuia xigante (T. plicata).

Pode acadar os 60 metros de altura e os 2 metros de diámetro.

As súas follas son cuamiformes, decusadas, verde escuras, lustrosas, brillantes pola face, máis claras, con canles arxénteas e glándulas polo envés. Os seus froitos son conos ovais oblongos, de 1 a 1,7 cm de diámetro, péndulos, formados por 10 a 12 escamas coriáceas, basifixas e imbricadas, con pequeno mucrón subapical contendo cada unha tres sementes.

A madeira é de cor acastañada rosada, cun veado atractivo, liviá, mol, moi resistente á intemperie e ao contacto co chan, doada de traballar e moi estábel. É de crecemento relativamente rápido.

Hábitat e condicións de cultivo

A árbore atura climas de frío a temperado húmido, en ambientes costeiros. Soporta ben os fríos intensos e xeadas, tamén a calor. En canto ao solo, atura un amplo rango, desenvolvéndose mellor nos fértiles, fondos, liviáns e ben drenados.

Usos

Hoxe en día úsase en xardinaxe coma árbore de sombra e para sebes. A súa madeira imputrescíbel utilízase en carpintaría e ebanistaría fina, e tamén para revestimentos (as tellas de tuia son chamadas "ripias"), postes, aberturas, tonelaría .

Tradicionalmente tiña moitísimos usos, tantos que os indios indíxenas da costa Norte-Oeste chamábanse entre si "indios da tuia xigante". Ademais dos seus soados tótems monumentais, tiraban da árbore (ás veces aínda sen a tallar) táboas e madeira para todo tipo de construcións e trebellos. Tamén apañaban e tecían a casca para facer roupa, cordas e redes. Outro uso era a fabricación de canoas, unha tarefa complicada que consistía en tallar a árbore e facer os enormes toros ocos grazas ás ferramentas de pedra ou cuncha; con estas rexas canoas ían ao mar na procura de baleas.

Árbores senlleiras en Galiza

A tuia xigante do Pazo de Torres de Agrelo en Redondela (Pontevedra), figura no Catálogo de Árbores Senlleiras de Galicia.

Véxase tamén