Saltar ao contido

Trompeteiro mourisco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Trompeteiro mourisco
Bucanetes githagineus
Martin Lichtenstein 1823 Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
 Nome curto
B. githagineus Editar o valor en Wikidata
Taxonomía
 Combinación orixinal
 Sinonimia
Rhodopechys githaginea
Localización
 Endémico en
 Área de distribución
Mapas
Distribución
Conservación
Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
SuperreinoHolozoa
ReinoAnimalia
FiloChordata
ClaseAves
OrdePasseriformes
FamiliaFringillidae
XéneroBucanetes
EspecieBucanetes githagineus Editar o valor en Wikidata
(Lichtenstein, 1823) Bucanetes githagineus Editar o valor en Wikidata
Códigos e identificadores
Freebase/m/020mdy Editar o valor en Wikidata
ITIS729202 Editar o valor en Wikidata
OTT59188 Editar o valor en Wikidata
UICN22720513 Editar o valor en Wikidata
Wikidata G:Commons C:Commons

O trompeteiro mourisco[1] (Bucanetes githagineus ou Rhodopechys githagineus) é un paxaro da familia dos frinxílidos (Fringillidae).

Descrición

[editar | editar a fonte]

É un paxaro gordecho duns 12 cm de lonxitude e coas ás relativamente longas. A plumaxe de base é gris. Na época de reprodución os machos teñen o peteiro vermello, o lombo castaño pálido, o peito e a cola rosados. A cola dos machos ten, nesta época, plumas terminais escuras. O seu peteiro é curto e forte, axeitado para quebrar sementes duras. Come, porén, outras partes das plantas e mesmo insectos.O seu nome vulgar procede do seu canto, de timbre metálico, que recorda o dunha trompetiña de xoguete.

Distribución xeográfica e hábitat

[editar | editar a fonte]

Cría nas illas Canarias, e no norte de África, ata o mar Vermello, e dende a península de Anatolia ata Asia central. En Europa hai unha pequena poboación estable en España, a onde chegou procedente do norte de África. Foi detectado por primeira vez como invernante no ano 1969 e, dende 1972, como ave reprodutora na provincia española de Almería. Dende alí espallouse pola costa mediterránea ata o delta do Ebro.

No verán do 2005 houbo un notable desprazamento de individuos desta especie cara ao noroeste de Europa, acadando algúns exemplares Inglaterra.

Son en xeral aves sedentarias, aínda que hai unha certa dispersión postreprodutora, que fai que algúns paxaros do centro de Asia se desplacen en inverno cara ó Paquistán.

Viven en zonas áridas e abertas (deserto e semideserto, zonas esteparias e de rocha) polo que a súa expansión foi relacionada cos efectos do cambio climático. Nos novos territorios amosa aínda certa inadaptación: a mortalidade dos polos é alta e tamén a dos adultos no inverno.

Reprodución

[editar | editar a fonte]
Bucanetes githagineus amantum

Poñen, na primavera, entre 4 e 6 ovos, que chocán unhas dúas semanas. Os polos tardan ó redor de dúas semanas máis en abandonalo niño.

Status na Península Ibérica

[editar | editar a fonte]

Malia o aumento da súa área de distribución, é considerado unha especie ameazada en España (Real Decreto 439/1990 de 30 de marzo).

A subespecie presente na Península Ibérica é Rhodopechys githagineus zedlitzi, mentres que a forma canaria é Rhodopechys githagineus amantum.

Nome vulgar noutras linguas

[editar | editar a fonte]
  • Alemán: Wüstengimpel
  • Francés: Roselin githagine
  • Inglés: Trumpeter finch
  • Italiano: Trombettiere
  • Portugués: Pintarroxo trombeteiro
  1. "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-07.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]