Tratado de París (1898)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
John Hay, Secretario de Estado estadounidense, firmando a ratificación do tratado en representación dos Estados Unidos.

Polo Tratado de París do 10 de decembro de 1898, os Estados Unidos poñen fin á súa guerra contra España. Os españois perderon con este Tratado as súas últimas colonias de América así como as illas Filipinas.[1] Filipinas, Guam e Porto Rico foron oficialmente cedidas aos Estados Unidos por 20 millóns de dólares[2].

Aínda que durante as negociacións España tento incluír numerosas emendas, ao final non tivo máis remedio que aceptar todas e cada unha das imposicións estadounidenses, xa que perdera a guerra e era consciente de que o superior poderío armamentístico estadounidense podería pór en perigo outras posesións españolas en Europa e África.

O tratado asinouse sen a presenza dos representantes dos territorios invadidos por Estados Unidos, o que provocou un gran descontento entre a poboación desas ex-colonias, especialmente no caso de Filipinas, que acabaría enfrontándose contra os Estados Unidos na guerra filipino-estadounidense.

Negociadores[editar | editar a fonte]

Os membros da delegación estadounidense eran William R. Day, William P. Frye, Cushman Kellogg Davis, George Gray e Whitelaw Reid. Tres deles eran senadores. A delegación española estaba formada por Eugenio Montero Ríos, Buenaventura de Abarzuza, José de Garnica, Wenceslao Ramírez de Villa-Urrutia e Rafael Cerero. Amais, nas negociacións participou o diplomático francés Jules Cambon.

Artigos Principais[editar | editar a fonte]

Artigo I[editar | editar a fonte]

España renuncia todo dereito de soberanía e propiedade sobre Cuba. En atención a que dita illa, cando sexa evacuada por España, vai ser ocupada polos Estados Unidos, os Estados Unidos mentres dure a súa ocupación, tomarán sobre si e cumprirán as obrigacións que polo feito de ocupala, imponlles o Dereito Internacional, para a protección de vidas e facendas.

Artigo II[editar | editar a fonte]

España cede aos Estados Unidos a Illa de Porto Rico e as demais que están agora baixo a súa soberanía nas Indias Occidentais, e a Illa de Guam no Arquipélago das Marianas ou Ladróns.

Artigo III[editar | editar a fonte]

España cede aos Estados Unidos o arquipélago coñecido polas Illas Filipinas, que comprende as illas situadas dentro das liñas seguintes: (segue definición de coordenadas do territorio filipino).

Consecuencias[editar | editar a fonte]

Os estadounidenses asentáronse en Porto Rico, en Filipinas e sobre a illa de Guam a cambio do pago dunha indemnización de 20 millóns de dólares a España. Tamén anexaron o paso as illas Hawai. Cuba obtivo unha independencia artificial baixo a alta vixilancia do seu potente veciño e cede malia todo aos americanos o dereito a instalar bases sobre esta illa ao sur de Florida.

O 20 de maio de 1902, o xeneral americano Wood entrega a administración da illa ao seu primeiro Presidente, Estrada Calibrador. Pero Washington conserva un dereito de fiscalización e intervención sobre os asuntos cubanos en virtude dun acto denominado "emenda Platt" Esta illa vólvese independente baixo o protectorado americano; ata 1934, segundo a emenda obriga a Cuba a obter a autorización dos Estados Unidos para asinar todo acordo diplomático.

Desde 1961, as relacións de Cuba con Washington deterioráronse baixo a conduta do seu xefe Fidel Castro que, volto cara a URSS, prosegue a súa revolución marxista-leninista. Este Estado desde 1964 non forma xa parte da Organización dos Estados Americanos creada en 1890; pero en 1973 algúns países reclaman unha reanudación das relacións diplomáticas con Cuba.

Filipinas converteuse nunha República en 1946.

Porto Rico obtivo en 1952 por parte dos Estados Unidos un estatuto de Estado libre.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Military Map, Island of Puerto Rico". World Digital Library. 1898. Consultado o 2013-10-23. 
  2. "Treaty of Peace Between the United States and Spain; December 10, 1898". [[Universidade Yale|]]. 2009. Consultado o 01-05-2009.